อบก็ดีแล้ว กำไลหยกอันนี้ฉันซื้อมาจากตลาดของโบราณ ฉันคิดว่าเหมาะสมกับเธอดี เลยซื้อมันมา กำไลไม่ได้แพงมาก แค่เจ็ดพันกว่าเท่านั้นเอง หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจ”
เจ็ดพันกว่าเอง?!
เมื่อเฉินเฟิงพูดประโยคนั้นออกมา ผู้คนที่อยู่ตรงนั้นเกิดอาการตกใจกันอีกครั้ง
หลี่เล่อถึงกับยกนิ้วโป้งให้เฉินเฟิงอยู่ในใจ ในเวลานี้เขาชื่นชมเฉินเฟิงมาก ทำได้แค่ใช้มือทั้งห้าเอามาเปรียบเทียบ ก่อนหน้านี้ที่ตลาดของโบราณตอนที่เฉินเฟิงซื้อกำไลข้อมือนั้น ความรู้สึกของเขาคิดว่าฉู่ชีงฉือคงไม่รับของขวัญที่ต่ำต้อยแบบนี้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้ ไม่เพียงแต่ฉู่ชีงฉือรับไว้ แถมยังใส่ให้ทุกคนเห็น นี่แสดงว่าให้ความสำคัญกับเฉินเฟิงมาก ถึงได้ทำพฤติกรรมแบบนี้ออกมาใช่ไหม?
มีทั้งคนทำหน้าดีใจและมีทั้งคนทำหน้าบอกบุญไม่รับ ตอนที่หลี่เล่อกำลังชื่นชมเฉินเฟิงอยู่นั้น สีหน้าของชายหนุ่มหล่อเหลาที่อยู่ในงาน ต่างถมึงทึงหน้าเขียวปั๊ดไปตามกัน เพราะพวกเขาเตรียมของขวัญให้ฉู่ชีงฉือ แถมอยู่ห่างไกลอีก ถึงแม้ว่ามีบางคน จะซื้อรถหรูหราหรือแม้กระทั่งแหวนเพชรที่มีราคาห้าสิบถึงหกสิบล้านให้ฉู่ชีงฉือก็ตาม
พวกเขาส่งของขวัญที่แพงหูฉี่ขนาดนี้ ฉู่ชีงฉือก็ยังไม่มองพวกเขาสักแวบหนึ่งเลย ขนาดคำขอบคุณก็ยังไม่พูดด้วยซ้ำ แต่เฉินเฟิงนั่น…
“ไม่หรอก พี่เฟิงซื้อของขวัญให้ ถึงแม้ว่าจะมีราคาแต่เจ็ดหยวนฉันก็ชอบ” ฉู่ชีงฉือยิ้มหวาน ท่าทางเหมือนกำลังบอกรักเช่นนี้ทำให้ชายหนุ่มหล่อเหลาหลาย
