ของพ่อบ้านโจวคุณฉู่ยิ่งเคร่งขรึมหนักลงกว่าเดิม เคร่งขรึมจนสามารถบีบให้น้ำออกมาได้ “คุณเฉินเป็นแขกผู้มีเกียรติที่สุดของคุณฉู่ของเรา ใครอนุญาตให้คุณพูดว่าเขาเป็นไอ้ไร้ประโยชน์กัน!”
แขกผู้มีเกียรติที่สุดของคุณฉู่!
คำพูดนี้ออกมาจากปากพ่อบ้านโจวแล้ว ทุกคนที่อยู่ในเวลานั้นต่างตกใจไปตามๆ กัน
หลี่สื้อผิงหน้าซีดเผือด สมองสว่างเบลอขาวโพลนไปหมด
นี่….นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมแค่พริบตาเดียวไอ้ไร้ประโยชน์นั่นเกิดเป็นคนที่สำคัญที่สุดของคุณฉู่ไปได้ล่ะ? เขาไปรู้จักคุณฉู่เอาตอนไหนกัน?
“คุณเฉิน ขออภัยจริงๆ ทำให้คุณโดนรบกวนไปด้วย เรื่องนี้ผมไม่ทันคิดให้รอบคอบ…พ่อบ้านโจวเขยิบมาทางด้านหน้า แล้วยืนตรงหน้าเฉินฟิง จากนั้นก็โค้งคำนับให้”
ภาพตรงหน้า ทำให้บรรดาแขกเหรื่อที่อยู่ตรงนั้นต่างอ้าปากค้างกันเป็นแถว พ่อบ้านโจวเป็นถือหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลฉู่ ในความหมายอื่นๆแล้ว เขาเป็นถึงตัวแทนของตระกูลฉู่ คนที่อยู่ในสถานการณ์ในเวลานี้บางคนเป็นเจ้าของธุรกิจหลายหมื่นล้าน เมื่อเห็นพ่อบ้านโจวก็ตาม ยังต้องให้ความเคารพพ่อบ้านโจวกันทั้งสิ้น
ทว่าในเวลานี้ พ่อบ้านโจวกับให้ความยำเกรงกับไอ้ขี้แพ้คนนี้ โค้งขอโทษเนี่ยนะ?! ตกลงว่าไอ้คนขี้แพ้นี้มันเป็นใครกันแน่!
“ไม่เป็นไร พ่อบ้านโจว ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร” เฉินเฟิงได้แต่ยิ้มให้พร้อมทั้งโบกมือทำท่าให้ เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวข้องกับพ่อบ้านโจวเลย การที่หลี่สื้อผิงจงใจทำเรื่องนี้
