่ธรรมดาแน่ อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนที่เขาจะแตะต้องได้
ไอ้โง่หลี่สื้อผิง อีกนิดก็ทำเรื่องใหญ่แล้ว!
หลังจากที่โดนหลี่อี้ตบหน้าไปแล้ว สีหน้าของหลี่สื้อผิงแดงระเรื่อช้ำเลือดบวมฉึ่ง แต่ว่าที่ทำให้เขาลำบากใจที่สุดคือ หลี่อี้ให้เขาขอโทษเฉินเฟิงเนี่ยสิ!
เรื่องนี้ลำบากใจมากกว่าการที่เขาถูกฆ่าอีกนะ!
“เป็นไง ไม่อยากขอโทษเหรอ?” เมื่อเห็นว่าหลี่สื้อผิงได้แต่เม้มปากไว้ สีหน้าดูไม่พอใจ ความโกรธที่อัดอั้นอยู่เต็มอกของหลี่อี้เริ่มดุเดือดขึ้นมาอีกครั้ง
“เปล่า ผมจะขอโทษคุณเฉินเดี๋ยวนี้” ในที่สุด หลี่สื้อผิงก็ยอมอ่อนข้อให้ ถึงแม้ว่าจะขอโทษเฉินเฟิงต่อหน้าทุกคน มันช่างยากลำบากใจกว่าการที่เขาถูกฆ่าให้ตายเสียอีก แต่ถ้าเขาไม่ยอมขอโทษ หลี่อี้คงทำให้เขาอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น
“ขอโทษ คุณเฉินด้วยครับ ผมมีตาหามีแววไม่ ไม่ควรที่จะเข้าใจคุณผิดไปเลย….” หลี่สื้อผิงก้มหัวต่ำสุด เพื่อโค้งคำนับให้แก่เฉินเฟิง
การโค้งคำนับในครั้งนี้ สามารถพูดได้ว่า เกียรติยศของเขา เหมือนโดนเฉินเฟิงเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า
หวางซือหยวนที่อยู่ด้านข้างตกใจอยู่ไม่น้อย ทำร้ายเธอให้ตายเธอก็ไม่คิดว่า จะมีวันหนึ่ง ชายหนุ่มที่เธอเลือกแล้วกลับมาโค้งคำนับก้มหัวให้กับผู้ชายที่เธอดูถูกดูแคลนมาโดยตลอด
เฉินเฟิงได้แต่ยิ้มให้ แต่ไม่ได้สนใจลี่สื้อผิงแม้แต่น้อย แต่เบนสายตาหันไปทางพ่อบ้านโจว “คุณฉู่จะมาเมื่อไหร่?”
“คุณฉู่….”
พ่อบ้านโจวโค้งคำนับให้เล็กน้อย กำลังจะพูดพ
