้นสูงในเมืองจงไห่ เส้นสายมากมาย เหมือนว่าตระกูลใหญ่ๆ ที่มีชื่อเสียงในเมืองจงไห่ ต่างรู้จักเขากันอยู่บ้าง
งานที่เขาอยู่ทุกวันก็คือหาธุรกิจที่ต้องการหาเส้นสายหรือคนที่ไม่มีอะไรสักอย่างแต่อยากจะหาหนทาง แต่บางครั้ง ก็จะรับพาพวกคนธรรมดาทั่วไปเข้ามาในงานที่หรูหราเช่นนี้
หลี่สื้อผิงที่อยู่ตรงหน้า เขาต้องเป็นคนพาเข้ามาแน่ๆ
“เหอะ ต่อไปอย่าพาคนอื่นมางานของคุณฉู่ที่นี่อีก มันรบกวนแขกเหรื่อผู้มีเกียรติของคุณฉู่เข้า แก รับผิดชอบไม่ไหว!” พ่อบ้านโจวใช้น้ำเสียงเย็นเฉียบมาจากลำคอ ถึงแม้ว่าหลี่อี้จะอยู่ในฐานะพ่อค้าคนกลางก็ตาม แต่หลายวันที่ผ่านมานี้ เขากับใช้เส้นสายที่ใหญ่พอควร อำนาจที่อยู่เบื้องหลังในครั้งนี้ ขนาดตระกูลฉู่เอง ยังไม่กล้าแตะต้อง ดังนั้นพ่อบ้านโจวเลยแค่พูดตักเตือนไปเท่านั้น
“ครับๆๆ พ่อบ้านโจว คุณวางใจได้ ต่อไปผมไม่กล้าแล้ว” หลี่อี้รีบโค้งคำนับให้ ท่าทางโค้งให้ต่ำสุดๆ
“หลี่สื้อผิง!” หลังจากที่ขอโทษพ่อบ้านโจวไปแล้ว สีหน้าของหลี่อี้ก็เคร่งขรึมลงมาทันที
“อี้…พี่อี้ ฟังผมพูดก่อน…” หลี่สื้อผิงยิ้มให้ เพื่อต้องการจะอธิบาย แต่คำอธิบายยังไม่ออกจากปากเลย ก็ถูกพูดแทรกเสียก่อน
ถูกฝ่ามือแรงๆ ของหลี่อี้ ‘ตัดบท’ !
“ยังไม่รีบขอโทษคุณผู้ชายท่านนี้อีก!” หลี่อี้จ้องมองหลี่สื้อผิงอย่างเย็นยะเยือก ถึงแม้ว่าไม่รู้ถึงรายละเอียดฐานะที่แท้จริงของเฉินเฟิง แต่ว่าถึงขนาดพ่อบ้านโจวต่างให้ความเคารพยำเกรง งั้นต้องไม
