นเฟิงกับหลี่เล่อนั้น ก็เหมือนกับเสื้อผ้าตามตลาดนัด พูดให้เสียหายหน่อยก็คือ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของทั้งสองคนเมื่อเอามารวมกัน ยังเทียบไม่ได้กับกางเกงชั้นในของใครสักคนในที่นี้เลย คนพรรค์นี้ จะมีคุณสมบัติอะไรที่ให้ฉู่ชีงฉือไปเชิญเข้ามา?
“ไม่คู่ควรแน่ๆ!”
“สองคนนี้มันก็ไอ้ขี้แพ้ทั้งคู่ ไม่รู้ว่าไปได้ยินข่าวมาจากไหนว่าคุณฉู่จะจัดงานเลี้ยง เลยแอบอาศัยจังหวะเข้ามาในงานเพื่อให้เห็นกับตา”
“ฉันรู้สึกว่าเขาสองคนคงไม่ได้เข้ามาในงานเพื่อจะดูงานให้เห็นกับตาหรอก เขาสองคนคงเข้ามาหาอะไรกิน ฮ่าๆๆ เมื่อครู่พวกคุณคงมองไม่ทัน ว่าพวกเขาหิวแล้วกินอาหารแบบนั้น”
บรรดาชนชั้นไฮโซหลายคนที่กำลังยืนอยู่ต่างหัวเราะถากถางกันยกใหญ่ ความจริงแล้วก่อนที่หลี่สื้อผิงจะเริ่มหาเรื่องนั้น พวกเธอก็ได้มองมาที่เฉินเฟิงกับหลี่เล่อแล้ว สำหรับคนอื่นๆ อยู่ในงานนั้น พฤติกรรมของสองคนนั้นมันช่างโดดเด่นเหลือเกิน จนทำให้ผู้คนไม่สนใจนั้นถือว่าเป็นเรื่องยากแล้ว
คนอื่นๆ เข้ามาที่นี่เพื่อคุยธุรกิจ เพื่อหาเส้นสายในธุรกิจ ส่วนเฉินเฟิงกับหลี่เล่อนั้น มาหาของหิน เหมือนว่าเมื่อเห็นอะไรสักอย่างก็ยัดใส่ปากไปหมด
เมื่อเห็นว่าตนเองทำให้เฉินเฟิงและหลี่เล่อกลายเป็นจุดสนใจในงานได้ หลี่สื้อผิงรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก
ยามเมื่อเขาย่างเท้าเข้ามาในงาน ก็ตกเป็นเป้าสายตาให้แก่ผู้คนที่ยืนอยู่ “ไม่ปิดบังทุกคนเลยแล้วกัน สองคนนี้ ความจริงแล้วฉันรู้จัก เขา ชื่อว่า
