้อผิงก็ขรึมลงทันที ในเวลาเดียวกัน เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นั้น ถ้าหลี่เล่ออยู่ที่นี่ งั้นที่หวางซือหยวนพูดก่อนหน้านี้ เกรงว่าก็ต้องอยู่ที่นี่ด้วย
“เดินเข้ามาไง”
มุมปากหลี่เล่อกระตุกรอยยิ้มหยอกล้อขึ้นมาทันที ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี้ การที่หลี่สื้อผิงมาถามเขา เขาก็คงจะตอบตามนั้นไป แต่ในเวลานี้ หลังจากที่เมื่อครู่เขาเพิ่งตบหน้าหลี่สื้อผิงหวู่เหวินโป๋ไปสองทีแล้ว ความกล้าบ้าบิ่นของเขากลับเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย ไม่สนว่าหลี่สื้อผิงจะเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย แต่ในสายตาเขา เขาก็แค่เท่านั้นเอง
“แกมีบัตรเชิญหรือเปล่า?” สีหน้าของหลี่สื้อผิงยิ่งเคร่งขรึมหนักกว่าเก่า
“ไม่มีแล้วจะทำไม?”
หลี่เล่อยิ้มให้เล็กน้อย
“ไม่มีแล้วจะทำไม?” หลี่สื้อผิงหัวเราะแห้งๆ ออกไป จากนั้นเขาก็ระเบิดเสียงให้ดังทันที “หลีเล่อ แกนี่มันช่างกล้ามาก! ถึงขนาดแอบปีนหน้าต่างเข้ามาในงานเลยเหรอ!”
หลังจากที่หลี่สื้อผิงตวาดเสียงดัง คนที่อยู่ในงานต่างเงียบสงบ
จากนั้น ผู้คนเริ่มส่งเสียงกระซิบกระซาบกันขึ้นมา
“มีคนแอบปีนหน้าต่างเข้ามาในงานจริงๆ เหรอ?”
