โดนหลี่เล่อตบหน้าหันลงไปกองกับพื้นมีสีหน้าตะลึงอึ้ง เขาไม่คิดเลยจริงๆว่าหลี่เล่อจะกล้าตบเขา
เฉินเฟิงตบเขา เขารับได้ เพราะเขามองเบื้องหลังเฉินเฟิงไม่ออก
แต่หลี่เล่อ เห็นได้ชัดว่าเป็นแค่เด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง เป็นไอ้กระจอกพวกที่แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่มีฐานะอะไร มันถือสิทธิ์อะไรมาตบเขา?
หวู่เหวินโป๋งุนงงสุดขีด
“สะใจไหม?” เฉินเฟิงยิ้มบาง หลี่เล่อไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ ถ้าหลี่เล่อวันนี้ไม่ยอมลงมือกับหวู่เหวินโป๋เพราะกลัวหวู่เหวินโป๋ งั้นชาตินี้หลี่เล่อก็ไม่มีวันได้รู้จักฐานะที่แท้จริงของเขาแล้ว
“สะใจ!” หลี่เล่อหัวเราะร่า ก่อนวันนี้เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า วันหนึ่งเขาจะกล้าตบหน้าคุณชายร่ำรวยขั้นสุดอย่างหวู่เหวินโป๋สองฉาด
“จำความรู้สึกนี้ไว้ให้ดี” เฉินเฟิงยิ้มน้อยๆ หลังจากวันนี้เป็นต้นไป หลี่เล่อถึงเรียกได้ว่ามีสิทธิ์เข้าใกล้ฐานะที่แท้จริงของเขา
