ลี่เล่อ พี่ถามนายคำหนึ่ง วันนี้เขาตบหน้านายฉาดหนึ่ง นายทน พรุ่งนี้เขาจะฆ่านาย นายจะยังทนอีกไหม?!”
“ผม…” พอโดนเฉินเฟิงมองอย่างเย็นชา หลี่เล่อสะอึก แต่ในใจกลับเริ่มครุ่นคิดตามคำถามของเฉินเฟิง
ถ้าวันนี้หวู่เหวินโป๋ตบหน้าเขาฉาดหนึ่ง เขายอมทนโดยดี งั้นครั้งหน้าถ้าเขาเจอหวู่เหวินโป๋อีก แล้วหวู่เหวินโป๋ลบหลู่เขา เป็นไปได้มากว่าเขาจะยอมต่อไป
และพอเขายอมมากขึ้น หวู่เหวินโป๋จะยิ่งรังแกเขาหนักขึ้น บางทีวันหนึ่งหวู่เหวินโป๋อาจจะฆ่าเขาก็ไม่แน่
“ผมเข้าใจแล้ว พี่เฟิง!” หลี่เล่อกัดฟันตอบ สายตาแน่วแน่ขึ้นมา เขาจะหงอไม่ได้! อย่างน้อยวันนี้เขาจะหงอไม่ได้เด็ดขาด!
“เพี๊ยะ”
ในตอนที่หวู่เหวินโป๋กำลังคิดว่าหลี่เล่อเข้าใจอะไร ก็มีมือหนึ่งตบหน้าเขาฉาดใหญ่อย่างไม่ทันตั้งตัว
แก้มของหวู่เหวินโป๋เจ็บแสบขึ้นมาทันที ในใจยิ่งตกใจมากยิ่งขึ้น
คนที่ตบเขาเมื่อกี้คือหลี่เล่อ!
เขากล้าได้ยังไง?!
“เพี๊ยะ”
ไม่รอหวู่เหวินโป๋คิดว่าหลี่เล่อเอาความกล้ามาจากไหน หลี่เล่อยกมือขึ้นตบหน้าเขาให้อีกฉาด
ฉาดนี้ทำเอาหวู่เหวินโป๋หน้าหันล้มลงพื้น
“ไอ้เวรเอ้ย จะกร่างอีกไหม?!” หลี่เล่อถ่มน้ำลายใส่หน้าหวู่เหวินโป๋อย่างแรง ตบหวู่เหวินโป๋ไปสองฉาดจะเกิดอะไรขึ้นเขาไม่รู้ สิ่งเดียวที่เขารู้คือ ตบสองฉาดนี้ทำให้เขาสะใจมาก!
ก่อนนี้หวู่เหวินโป๋แย่งที่จอดรถเขา พอลงจากรถก็ตบเขาเอาดื้อๆหนึ่งฉาด คงคิดไม่ถึงแน่ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น?
หวู่เหวินโป๋ที่
