ม?
สามารถมาร่วมงานวันเกิดฉู่ชีงฉือได้ แสดงว่าเฉินเฟิงมีฐานะทางสังคมในจงไห่อยู่ระดับหนึ่ง ในเมื่อมีฐานะ แล้วจะไม่เคยได้ยินชื่อหวู่เหวินเฉินอิงที่เป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เหวินยิงของจงไห่ได้ยังไง?
“นาย…”
“ที่ฉันพูดเมื่อกี้นายไม่ได้ยินหรอ?” หวู่เหวินโป๋ยังอยากอธิบายอีกสองสามคำ แต่โดนเฉินเฟิงตัดบทอย่างเย็นชา
“ขอโทษเขาซะ!” เฉินเฟิงหันไปมองหลี่เล่อหนึ่งที วันนี้อย่าว่าแต่หวู่เหวินโป๋เป็นลูกชายของหวู่เหวินเฉินอิงเลย ต่อให้เป็นลูกชายคนใหญ่คนโตที่ไหน เขาก็ต้องขอโทษหลี่เล่อ นี่คือท่าทีของเฉินเฟิง!
“พี่เฟิง ถ้าไงช่างมันเถอะ…” ตอนหวู่เหวินโป๋กำลังลังเล หลี่เล่อกลับเอ่ยปากเสียงแผ่วเบา เฉินเฟิงไม่รู้จักหวู่เหวินเฉินอิง แต่เขารู้จัก บริษัทอสังหาริมทรัพย์เหวินยิงที่เป็นหนึ่งในสามบริษัทอสังหาริมทรัพย์ใหญ่ของจงไห่ ก็คือบริษัทที่หวู่เหวินเฉินอิงเป็นหุ้นหลัก
ทรัพย์สินของหวู่เหวินเฉินอิงเขาไม่รู้ละเอียดนัก แต่โดยประมาณการ น่าจะไม่ต่ำกว่าเจ็ดแปดหมื่นล้าน
ถ้าหวู่เหวินโป๋เป็นลูกชายของหวู่เหวินเฉินอิงจริง งั้นเขาคงโดนตบฟรีแน่ เผลอๆเขายังต้องภาวนาไม่ให้หวู่เหวินโป๋หาเรื่องเขาด้วย
พอเห็นหลี่เล่อเริ่มหงอ หวู่เหวินโป๋ก็มีสีหน้าได้ใจ เฉินเฟิงไม่รู้จักหวู่เหวินเฉินอิง หลี่เล่อดูจะรู้จักหวู่เหวินเฉินอิงแฮะ
ในตอนที่หวู่เหวินโป๋คิดว่าเฉินเฟิงน่าจะยอมรามือ เฉินเฟิงกลับพูดอย่างเย็นชาขึ้นมาว่า: “ช่างไม่ได้!”
“ห
