บทที่ 448 แย่งที่นั่ง
“เป็นคนเดียวกันหรือไม่ นายลองไปดูก็รู้แล้ว” เฉินเฟิงยิ้ม ที่จริงพาหลี่เล่อไป เขาคิดไว้แล้ว อย่างแรกหลี่เล่อนิสัยดี ควรค่าแก่การเชื่อใจ สิ่งที่เขาขาดคือโอกาสที่จะได้พบโลกภายนอก
และงานวันเกิดฉู่ชีงฉือครั้งนี้เป็นโอกาสดีให้กับเขา
ไม่พูดว่าสามารถทำให้หลี่เล่อมีโอกาสได้ทำความรู้จักคนดังมีอำนาจมากมาย แต่จะสามารถทำให้หลี่เล่อได้เปิดโลกกว้างและเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
ความรู้ที่เห็นได้ด้วยตาพวกนี้จะส่งผลที่สำคัญต่อการพัฒนาในอนาคตของหลี่เล่อ
“ได้ ผมไป” หลี่เล่อพยักหน้าหนักแน่น ถ้าเฉินเฟิงพูดจริง งั้นการที่เฉินเฟิงทำแบบนี้ก็มีแค่เป้าหมายเดียวคือ: เฉินเฟิงอยากสนับสนุนเขา
ดังนั้นเขาจะทรยศต่อความคาดหวังของเฉินเฟิงไม่ได้
ต่อให้งานวันเกิดฉู่ชีงฉือมีภูเขาไฟทะเลเดือดรออยู่ เขาก็จะก้าวข้ามมันไปให้ได้
เวลาผ่านไปเร็วมากจนมาถึงเวลาเย็น
ภายใต้แสงไฟสว่างไสว เมืองใหญ่ระดับประเทศอย่างจงไห่ แสงไฟที่สว่างไสวยั่วเย้าคนให้หลงใหล
เฉินเฟิงไม่ได้ไปที่คฤหาสน์ฉู่ในทันที แต่ขับรถไปที่ตลาดของเก่า เลือกซื้อกำไลข้อมือหยกอันหนึ่งให้ฉู่ชีงฉือ
ราคากำไลไม่แพง แค่เจ็ดแปดพัน
ตอนเห็นเฉินเฟิงให้พนักงานเอากำไลไปห่อของขวัญ หลี่เล่อก็มีสีหน้าตกใจอยู่ก่อนแล้ว: “พี่เฟิง พี่จะให้อันนี้กับคุณหนูฉู่?”
เฉินเฟิงยิ้มน้อยๆ: “ทำไมหรอ ไม่ได้หรือไง?”
“ไม่ได้น่ะสิ พี่เฟิง คุณหนูฉู่น่ะเป็นดาราหญิงที่ดังที่สุดในหลายปีนี้ของหวาเซี
