ม่ไปลงทุนที่อื่น?”
เสี้ยเมิ่งเหยาถามกลับมาเป็นชุด
ใช่สิ? ทำไมกัน? พูดตามความจริงแล้ว เมืองชางโจวเป็นเมืองเล็กๆ มันไม่คุ้มเลยที่ตระกูลเฉินจะมาลงทุนตั้งห้าหมื่นล้าน?
หรือว่า…
เหมือนว่าคิดเรื่องหนึ่งออก หลินหลันหรี่ตาลง ปากสั่น ขนาดจะพูดยังพูดไม่ออก
“แม่ ขอเตือนเป็นครั้งสุดท้ายไว้เรื่องหนึ่ง เฉินเฟิงเขา แซ่เฉินนะ!” เสี้ยเมิ่งเหย่าเน้นพูดทีละคำ แต่พูดด้วยน้ำเสียงปกติ
คำพูดที่หลุดออกมานั้น มันเหมือนสายฟ้าฟาด ฟาดลงบนสติสัมปชัญญะของหลินหลัน
“โครม” เสียงดังลั่น
หลินหลันที่สติเลื่อนลอย นั่งพับเพียบลงไปกองกับพื้นทันที
ตระกูลเฉิน เฉินเฟิง!
ตระกูลเฉิน เฉินเฟิง!!!
เธอดูถูกไอ้ไร้ประโยชน์นั่นมาโดยตลอด ที่แท้ก็เป็นคนในตระกูลเฉิน!
อีกอย่างเป็นถึงทายาทผู้สืบทอดของตระกูลเฉิน! ขนาดที่ทายาทของตระกูลเฉินเอาเงินมาลงทุนได้ตั้งห้าหมื่นล้าน!
เสียใจ!
เสียใจที่สุด!
หลังจากรู้ความจริงแล้ว หลินหลันรู้ทันทีว่าลำไส้ของตนเอง ว่าในบิดจนเขียวไปหมดแล้ว!
ทำไม?!
แล้วทำไมตนของตระกูลเฉินที่เป็นอภิมหาเศรษฐีเป็นล้านล้าน ถึงได้เข้าไปอยู่ในครอบครัวเล็กๆ อย่างตระกูลเสี้ยด้วย!
ทำไม?!
ทำไมตอนแรกเฉินเฟิง ถึงไม่บอกฐานะที่แท้จริงของตนเองออกมา?!
ถ้าเฉินเฟิงบอกฐานะของตนเอง งั้นเธอก็คงไม่ทำแบบนั้นกับเฉินเฟิง!
เธอจะยกเฉินเฟิงไว้สูงเหนือหัว จะพะเน้าพะนอเฉินเฟิงให้เหมือนกับคุณปู่เลย!
อภิมหาเศรษฐีล้านล้าน!
เมื่อเอาเฉินเฟิงมาเปรียบแล้ว พว
