มาตลอด ก็เพราะว่าเฉินเฟิงเคยหลุดพฤติกรรมแบบนั้นออกมา
Koenigseggที่มีราคามากกว่ายี่สิบล้าน และยังมีท่าทีเคารพยำเกรงของเสิ่นหงชังอีก…
ทุกสิ่งทุกอย่าง เมื่อเอามาพินิจพิจารณาแล้ว ก็เห็นปัญหานั้นทั้งหมด
แต่หลินหลันไม่เคยพิจารณาดีๆ!
ทุกครั้งที่จะคิดพิจารณานั้น ในใจลึกๆ ก็จะมีเสียงบอกกับเธอว่า ไอ้ไร้ประโยชน์นี่ไม่มีทางที่จะมีที่มาที่ไปได้ ถ้ามีที่มาที่แล้ว เขาก็คงไม่แต่งเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลเสี้ย ก็คงไม่ต้องมากล้ำกลืนฝืนทนการถูกต่อว่าต่อขานของตระกูลเสี้ยมาตั้งสามปี
ทุกครั้ง หลินหลันได้แต่พูดให้ตนเองแบบนี้ ถ้ามีความสงสัยเกิดขึ้นมา เธอเองก็ขอมองผ่านไปเลย
แต่ว่าวันนี้….
“แม่ บางทีแม่ก็โง่มากเหมือนกัน” เสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ดีก็หัวเราะเยาะเย้ยให้ตนเอง “โง่จนฉันเองก็ไม่รู้ว่าแม่จะหายโง่ตอนไหน”
“ความจริงแล้วมีเรื่องมากมาย ตั้งแต่ตอนที่ฉันเข้ารับตำแหน่งประธานที่โครงการยู่ฉวนซานแล้ว แม่ก็น่าจะเข้าใจอยู่แล้ว”
“แต่ว่าแม่ก็ยังไม่เข้าใจ”
“ลูกสาว แกหมายความว่ายังไง?” หลินหลันเอ่ยปากเสียงสั่น เพราะว่าเธอมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้น
“แม่ก็รู้ว่าโครงการที่ยู่ฉวนซานมีมูลค่าถึงห้าหมื่นล้าน ใครเป็นคนลงทุนรู้ไหม?” เสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้ตอบคำถามหลินหลัน แต่ถามอีกคำถามกลับแทน
“ตระกูลเฉินไง” หลินหลันกลืนน้ำลายลงคอ
“แล้วทำไมตระกูลเฉินต้องมาลงทุนทำโครงการยู่ฉวนซานกับเมืองชางโจวที่บ้านนอกขนาดนี้ด้วย? แล้วทำไมพวกเขาถึงไ
