ไปอีกสองวัน หลินหลันก็คงพาบรรดาญาติสนิทมิตรสหายขนมาทั้งตระกูลมาที่นี่แน่
“ต่อไปแม่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว” หลินหลันคอตก น้ำเสียงอ่อนลง ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอเป็นแม่แท้ๆ ของเสี้ยเมิ่งเหยา ทว่าเธอก็ไม่กล้าที่ทำเหมือนแต่ก่อน ที่แสดงออกกับเสี้ยเมิ่งเหยา ไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเสี้ยเมิ่งเหยานั้น ในใจลึกๆ ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง
อีกฝั่งหนึ่ง ถึงแม้ว่าสองแม่ลูกหลินเย่นถูกไล่ตะเพิดออกจากบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปแล้วก็ตาม ทว่าสองแม่ลูกยังไม่ล้มเลิกความคิดไปง่ายๆ แถมยังบากหน้าที่เจ้าคิดเจ้าแค้นเดินเข้าไปในร้านถ่ายเอกสาร
หลังจากนั้นสิบนาที ทั้งสองคนก็หอบเอากระดาษที่ถ่ายเอกสารสีสันสะดุดตาเรียบร้อยแล้วออกจากร้าน แล้วกลับมาที่บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปอีกครั้ง…
เวลาผ่านไปเร็วมากเผลอประเดี๋ยวเดียวก็เป็นเวลาพักทานข้าวเที่ยงแล้ว
หลังจากปิดคอมพิวเตอร์แล้ว เฉินเฟิงก็เดินเข้าไปในโรงอาหารของพนักงานของบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป
จากนั้นก็เริ่มสั่งอาหารหลายอย่าง เมื่อเฉินเฟิงเตรียมนั่งลงกินข้าว เวลานั้นเอง หลี่เล่อก็ทำหน้าตาเลิ่กลั่กเดินเข้ามา ในมือของเขามีกระดาษที่มีข้อความสีสันสะดุดตา
“พี่เฟิง มีข่าวดังมาใหม่อยากดูไหม?” หลี่เล่อมองรอบๆ อย่างระแวดระวัง จึงเห็นว่าไม่มีใครสนใจทางตัวเอง จากนั้นเลยพูดกระซิบกระซาบออกมา
“ข่าวล่ามาเร็วอะไร?” เฉินเฟิงถามกลับแบบไม่ใส่ใจ
“เรื่องเกี่ยวกับปร
