ะธานเสี้ย” หลี่เล่อพูด
“ประธานเสี้ย?” เฉินเฟิงตะลึง รีบถามทันควัน “เอามาให้ฉันดูเร็ว!”
“นี่ครับ พี่เฟิง”
หลี่เล่อเอากระดาษที่มีข้อความสีสันสะดุดตายื่นให้ที่มือเฉินเฟิง
เมื่อรับกระดาษที่มีสีสันสะดุดตาแล้ว จากนั้นก็กวาดตามอง สีหน้าของเฉินเฟิงนิ่งลงไปทันที
“กระดาษนี้เอามาจากไหน?” เฉินเฟิงเงยหน้าถาม ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เก็บได้ที่ด้านหน้าประตูบริษัท” หลี่เล่อพูดออกมาทันที ราวกับว่าสัมผัสได้ถึงสีหน้าที่ดูเปลี่ยนไปจนดูไม่ได้ของเฉินเฟิง หลี่เล่ออดไม่ได้จึงถามกลับ “ทำไมเหรอ พี่เฟิง มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”
เฉินเฟิงไม่ยอมตอบคำถามของหลี่เล่อ แต่เป็นฝ่ายถามซักไซ้กลับ “ตอนนี้แผ่นกระดาษพวกนี้ยังมีอยู่เยอะไหม?”
“เยอะแยะ ด้านหน้าประตูบริษัทมีตั้งเยอะแยะ ขนาดตรงป้ายโฆษณาฝั่งตรงข้ามบริษัท ก็ยังมีคนเอากระดาษนี้ไปติดอยู่เต็มไปหมด”
เมื่อฟังหลี่เล่อพูดจบ สีหน้าของเฉินเฟิงก็หม่นหมองลงไปอีก ถึงแม้ไม่รู้ว่ากระดาษนี้ใครเป็นคนทำขึ้นมา แต่เป้าหมายของอีกฝ่ายก็ชัดเจนอยู่แล้ว กำลังสร้างข่าวให้เสี้ยเมิ่งเหยาเสียหาย!
“พี่เฟิง ข้อความในนั้นที่เขียนอยู่ เห็นก็รู้ว่าเป็นข่าวปลอม ประธานเสี้ยจะเคยแต่งงานมาก่อนได้ยังไง ตลกชะมัด… เอ่อ พี่เฟิง พี่ก็อย่าเก็บมาใส่ใจเลย” หลี่เล่อยิ้มให้ตอนที่กำลังปลอบใจเฉินเฟิง แต่ในใจนั้นรู้สึกเสียใจขึ้นมา ไม่น่าจะเอากระดาษที่ถ่ายเอกสารนี้มาให้เฉินเฟิงดูเลย เฉินเฟิงชอบเสี้ยเมิ่งเหยาไม่ใช่ว่า
