เขาจะไม่รู้ วันนี้เมื่อรู้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาเคยแต่งงานมาแล้ว แถมยังมีข่าวว่าหย่าแล้วด้วย ในใจของเฉินเฟิงจะรับไหวได้อย่างไร
ส่วนเฉินเฟิงก็ไม่มีทางรู้ได้ถึงความคิดที่อยู่ในใจของหลี่เล่อ แน่นอนว่า หลี่เล่อเองก็ไม่รู้ว่า ข้อความที่เขียนในกระดาษที่ถ่ายเอกสารนี้พูดถึงเรื่องอดีตสามีคนเก่าที่ไร้ประโยชน์ของเสี้ยเมิ่งเหยาที่เกาะเมียกิน ก็คือเฉินเฟิงที่อยู่ด้านหน้าของเขานี่แหละ
“รู้ไหมว่าใครเป็นคนทำเรื่องบ้าบอนี่ขึ้นมา?” เฉินเฟิงถามกลับด้วยสีหน้าเย็นชา คนที่ถ่ายเอกสารออกมานั้น เห็นได้ชัดว่าต้องเป็นคนที่คุ้นเคยกับเขาและเสี้ยเมิ่งเหยามาก ขนาดวันเวลาที่เขากับเสี้ยเมิ่งเหยาหย่าร้างกัน คนคนนี้ยังรู้อีก
“ไม่รู้เลย” หลี่เล่อได้แต่ส่ายหน้าไปมา ทันใดนั้นเหมือนคิดอะไรออก เขาพูดอย่างทันควัน “มีข่าวซุบซิบมาว่า คนที่ทำกระดาษพวกนี้ เป็นคู่สองแม่ลูก เหมือนว่าพวกเธอกับท่านประธาน เป็นญาติกัน”
“เป็นญาติกัน?!” นัยน์ตาของเฉินเฟิงฉายแววตาความเย็นเฉียบออกมา เหมือนว่าวินาทีนั้น เขาก็ล็อกเป้าหมายเป็นหลินเย่นและถางรั่วเสวี่ยนแล้ว
เสี้ยเมิ่งเหยาไปทำเรื่องให้คนโกรธไม่ได้มีเยอะ แถมเป็นญาติด้วย ก็ต้องเป็นครอบครัวหลินเย่นแล้ว
ส่วนเรื่องที่หลินเย่นทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยนั้น เฉินเฟิงลองเดาอยู่ในใจ น่าจะเป็นเรื่องงานดูตัวในวันนั้นแหละ
“พี่เฟิง คุณรู้เหรอว่าใครเป็นคนทำ?” หลี่เล่อถามกลับอย่างอดไม่ได้ ดูสีหน้าของเฉินเฟิงแล้ว ดูเหม
