ึ่งทาง ก็จักหมดสิ้นพลังพลันทรุดร่วงลงมา กลายเป็นซากไร้หลุมฝัง
ทั้งกระบวนการวางรากฐาน จึงคือหนทางหนึ่งสายแห่งการเหินสู่สวรรค์
และปลายทางของหนทางเหินสู่สวรรค์นี้ ก็คือ ‘ขอบเขตวางรากฐาน’
เมื่อเห็นถึงตรงนี้ ลวี่หยางยังอดมิได้ที่จะตะลึงเอ่ยว่า “ขอบเขตวางรากฐาน ขอบเขตวางรากฐาน แท้จริงแล้วหาใช่เพียงการเรียกชื่อขอบเขตหนึ่ง แต่คือสถานที่แห่งหนึ่งต่างหาก!”
กระนั้น แม้เหินสู่สวรรค์ได้แล้วก็ยังเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น
เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรสามารถยกทะเลแห่งจิตสำนึกขึ้น จนเหินทะยานเข้าสู่ขอบเขตวางรากฐานโดยสิ้นเชิง ก้าวถัดไปก็คือต้องสร้างรากฐานเซียนของตนเอง เพื่อยืนยันว่าตนจะคงอยู่ในขอบเขตวางรากฐานได้
นี่คือด่านยากอีกหนึ่ง
โดยทั่วไป แม้ผู้บำเพ็ญจะฝ่าก้าวเหินสู่สวรรค์มาได้สำเร็จ แต่ก็มักทุ่มเทจนสิ้นซึ่งต้นทุนภายในที่สะสมมา ผลสุดท้ายทำได้เพียงสร้างรากฐานเซียนอันโอนเอนแทบจะถล่มลง
และผลลัพธ์ย่อมชัดเจน เมื่อรากฐานเซียนไม่มั่นคง รับแรงกดดันของขอบเขตวางรากฐานไม่ไหว ก็บังเกิดการแตกสลายอย่างสิ้นเชิง
การเหินสู่สวรรค์ที่ล้มเหลวอาจยังมีโอกาสรอดตายอยู่บ้าง ทว่าหากรากฐานเซียนพังครืนลง ผู้บำเพ็ญผู้นั้นย่อมดับสิ้นโดยไร้ทางรอด เกรงว่าหลัวอู๋หยา ก็คงตายไปตรงด่านนี้เอง
ต้องรู้ไว้ว่า เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรเหินทะยานเข้าสู่ขอบเขตวางรากฐานและเริ่มต้นสร้างรากฐานเซียนนอกจากจะต้องมีรากฐานวิชาแน่นแฟ้นมั่นคงแล้ว ภายในยังจะบังเกิด
