จิตมารไม่รู้สิ้น หากจิตวิถีไม่มั่นคง ใจลิงใจม้า ย่อมหลีกไม่พ้นถูกจิตมารรบกวน ถึงแม้จะมีพื้นฐานลึกเพียงใด ก็ไม่อาจช่วยได้เลย
“แท้จริงคือก้าวแล้วก้าวเล่าล้วนลำบากนัก…”
ลวี่หยางขบคิดเรียบเรียงกระบวนการฝ่าวางรากฐานจนหมดสิ้น ก่อนจะนำเอาสาระสำคัญและกลเม็ดเคล็ดลับทั้งปวงจากคัมภีร์หมื่นราชควบมังกรจดจำไว้ในใจอย่างถ่องแท้
จากนั้น เขาก็หยิบป้ายอาญาสิทธิ์เหินสวรรค์ออกมา วางบนฝ่ามือแล้วหมุนเวียนพลังปราณหล่อเลี้ยง
ชั่วพริบตาเดียว ป้ายอาญาสิทธิ์เหินสวรรค์ก็แปรเปลี่ยนเป็นสายแสงพุ่งเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา ส่องให้ดวงจิตกระจ่างชัดทั่วทุกอณู ร่างทั้งร่างยิ่งดุจจะล่องลอยเหินสู่แดนเทพ
ดวงตาปิดลงในทันที ลวี่หยางเข้าสู่สมาธิ
ภายในตันเถียน ปราณแท้สายหนึ่งพลันปรากฏกายออกมา งอกออกมาเป็นไม้ยาวหนึ่งฉื่อ เกล็ด กรงเล็บ ฟัน และหนวดเครา… สุดท้ายก็แปรเปลี่ยนเป็นมังกรแท้จริงที่มีชีวิตชีวาตัวหนึ่งอย่างน่าตกใจ
ตูม!
เสียงกัมปนาทดังสนั่น มังกรนั้นทะยานออกจากตันเถียน ผ่านเส้นลมปราณเริ่นและตูขึ้นสู่เบื้องบน ผ่านวังแดง เข้าสู่ตำหนักสีชาด ตรงเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึก!
ทันใดนั้น ลวี่หยางก็สัมผัสได้ว่าตรงหน้าพลันรุ่งโรจน์ด้วยแสงสว่างท่วมฟ้า เดิมทีปราณแท้มหาศาลที่เหมือนไม่มีวันสิ้น กลับในชั่วขณะดุจเปิดเขื่อนน้ำ ทะลักทลายออกมาไม่หยุดยั้ง แปรเปลี่ยนเป็นพลังเกินพรรณนา ผลักดันทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาให้ค่อยๆ ทะยานสู่เบื้องบน!
“โ
