บทที่ 431 นัดหมายล่วงหน้า
หลินเย่นยังไม่ทันอธิบายสิ่งใดเลย ก่อนหน้านี้เธอเองก็เคยคิดเรื่องความเป็นไปได้แบบนี้ จากนั้นก็ครุ่นคิดอย่างเงียบๆ แต่ก็พบว่ามันมีความเป็นไปได้นั้นน้อยถึงน้อยมาก
ตำแหน่งท่านประธานของบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป มันไม่ใช่แค่การไปหลับนอนด้วยแล้วจะได้ตำแหน่งนี้มาได้
ถึงแม้ว่าจะเป็นการไปหลับนอนกับประธานกรรมการบริษัทของบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปมันก็ไม่มีทางเป็นไปได้
เสี้ยเมิ่งเหยาต้องมีคนให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลังแน่นอน
“รั่วเสวี่ยน ไม่สนใจว่าอีนางนั่นจะเป็นประธานของบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปได้ยังไง เราสองคนแม่ลูกตอนนี้ไม่สามารถทำเรื่องที่ทำให้เธอขัดเคืองได้นั่นแหละความจริงที่สุดแล้ว”
“งั้นต่อไป คำพูดเหล่านี้ แกก็อย่าเอาไปพูดต่ออีนางนั่น” ถึงแม้ว่าเรื่องนี้มันยากที่จะรับได้ แต่หลินเย่นก็ใช้ชีวิตมาเกิดครึ่งชีวิตแล้ว ฉะนั้นเธอจึงเข้าใจความเป็นจริงเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว ตอนนี้ตำแหน่งของเสี้ยเมิ่งเหยาก็ค่ำอยู่เหนือหัวเธอไปแล้ว ถ้าเธอยังคงปฏิบัติตัวกับเสี้ยเมิ่งเหยาเหมือนเมื่อก่อนแล้วละก็ เกรงว่าผลลัพธ์ที่ได้คืนกลับมาคงไม่ดีแน่
“แม่ ฉันรู้ ถึงแม่ว่าฉันจะไม่เห็นด้วยอีนางนั่นทำไมชีวิตดีขนาดนี้ มันโชคดีบุญหล่นทับกัน…” ถางรั่วเสวี่ยนพูดออกมาด้วยอาการโกรธเคือง ประธานบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป นั่นเป็นตำแหน่งที่เธอเองก็ไม่เคยคิดมาก่อน แต่ว่าวันนี้ เสี้ยเมิ่งเหยาก็ไปนั่งครองตำแหน่งนั้นอย่างราบรื่นไ
