ยอกล้อขึ้นเล็กน้อย “หลินหลัน เธอไม่อยากอยากจะบอกฉันว่าลูกสาวสินค้ามือสองคนนั้นของเธอ จะได้เข้าไปทำงานในบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปนะ”
“ถ้าเป็นเรื่องจริง งั้นฉันพูดได้แค่ว่า เธอคิดมากเกินไป ถึงแม้บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปจะเข้ายาก ก็ไม่ใช่ว่าจะเข้าไม่ได้ ถ้าเธอนึกว่าการทำงานในบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปก็จะมีฐานะ งั้นฉันก็พูดได้แค่ว่าเธอมันใสซื่อเกินไป! ” หลินเย่นแสยะยิ้มอย่างเย็นชา เธอไม่รู้ว่าควรเย้ยหยันหลินหลันที่ไม่รู้หรือไม่รู้จักกลัวกันแน่ กลับนึกว่าเสี้ยเมิ่งเหยาได้เข้ามาทำงานในบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป แล้วจะไม่มองสีหน้าของเธอได้
ตลกจริงๆ!
ถึงแม้บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปจะเป็นยักษ์ใหญ่ในอุตสาหกรรมยาซึ่งเป็นบริษัทเรือบรรทุกเครื่องบินที่มีมูลค่าตลาดแสนล้าน แต่บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปก็มีพนักงานเกือบ 10,000 คน
เสี้ยเมิ่งเหยาเพิ่งจะเข้าบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป ต่อให้ความสามารถจะโดดเด่นขนาดไหน ก็คงมีฐานะแค่เป็นบริษัทระดับกลางคนหนึ่งเท่านั้น
และเธอกลับเป็นรองผู้จัดการบริษัทจงเสิ้ง
ทั้งสองไม่สามารถเปรียบเทียบกันอยู่แล้ว!
