บทที่ 426 เขตวิลล่าในTianshan Living Area
ผู้เฒ่าคนนี้มีความเป็นไปได้ที่จะหลับไปจริงๆ แล้วก็ทะลวงไปเป็นหั่วจิ้ง เฉินเฟิงจึงครุ่นคิดถึงแล้วรู้สึกสุดคำบรรยาย
“ต่อไปวางแผนอะไรไว้บ้าง? ” เฉินเฟิงถาม เจ้าสามหวงที่ทะลวงไปเป็นหั้วจิ้งแล้ว สามารถกลับมาเลเซียด้วยตัวคนเดียว จัดการข่ากุ้งและลู่ตุงโสง และก่อตั้งแก๊งชาวจีนโพ้นทะเล
“ต่อไป……”
เจ้าสามหวงหยุดชะงักไป แล้วมองเฉินเฟิงเพียงพริบตาเดียว พลางถอนหายใจและพูดขึ้น “ทีแรกกูก็กะไว้ว่าจะกลับมาเลเซียไปเป็นเจ้าพ่อ แต่ช่วงหน้าไอ้เด็กน้อยเหมือนจะเจอกับปัญหาหน่อย ทำให้กูไม่อยากไปไหนอีกแล้ว”
“งั้นก็อย่าไปไหน” เฉินเฟิงพูดด้วยรอยยิ้มบางๆ แล้วไม่ได้เกรงใจเจ้าสามหวงแม้สักนิด
เขาคือคนที่มีความสามารถและยอมให้เขาใช้งาน
มาจงไห่ในเวลาสั้นๆ ครึ่งเดือน เขาเจอกับศัตรูมากเกินไป จินเจี่ยจง ตระกูลหวัง ตระกูลส้ง และยังมีบุคคลลึกลับ……คนพวกนี้แค่ดึงตัวออกมาหนึ่งคน ต่างก็มีอำนาจที่อยู่ในตำแหน่งสำคัญที่มีผลกระทบต่อสถานการณ์โดยรวมได้
แค่เขาคนเดียว แน่นอนว่ายากที่จะต้านทาน
เจ้าสามหวงทะลวงเป็นหั้วจิ้ง สามารถช่วยเขาได้พอดี
“ดี งั้นกูไม่ไปแล้ว” เจ้าสามหวงตอบกลับด้วยความเต็มใจ ระหว่างเขากับเฉินเฟิงมีความสัมพันธ์ที่เคยผ่านความตายมาด้วยกัน ต่อให้เฉินเฟิงไม่พูด ครั้งนี้เขาก็จะไม่จากจงไห่ไป
“ใช่แล้ว อาหลี่ ช่วงนี้นายกับเจียวมีเวลาไหม? ถ้ามีเวลาช่วยฉันไปแอบปกป้องคนๆ หนึ่งหน่อย” เฉิ
