ก่วนฉู่อี้
เซียวรั่วขมวดคิ้วเป็นปม เธอหันไปมองเฉินเฟิง ทั้งหมดขึ้นอยู่กับเฉินเฟิง ก่วนฉู่อี้คนนี้ ถึงแม้ไม่มีมารยาท แต่ถ้าไล่เขาออกไปแบบนี้ จะเป็นการไม่ไว้หน้าหลี่เล่อ ถึงอย่างไรหลี่เล่อก็เป็นเพื่อนของเฉินเฟิง
“เอ่อ พี่ก่วน เอาไว้วันหลังพวกเราค่อยมากินข้าวด้วยกันเถอะครับ พี่เฟิงไม่ชอบกินข้าวกับคนแปลกหน้า” ไม่รอให้เฉินเฟิงพูด หลี่เล่อรวบรวมความกล้าแล้วพูดออกมาก่อน สามารถมองออกว่า เพื่อที่หลี่เล่อจะพูดคำนี้ออกมา เขาต้องรวบรวมความกล้า
ความสัมพันธ์ของเขากับก่วนฉู่อี้ ความเป็นจริงก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่ วันนี้เขารบกวนเวลาจีบสาวของก่วนฉู่อี้ ถือว่าทำผิดต่อก่วนฉู่อี้ ทำผิดต่อลูกคนรวยอย่างก่วนฉู่อี้ ในใจของหลี่เล่อรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
แต่ว่าเขาเองก็ไม่มีทางเลือก ถ้าเขาไม่ลุกขึ้นมาพูดอะไร แล้วปล่อยให้ก่วนฉู่อี้นั่งจีบเซียวรั่วและหูเซอร์หยวน ความสัมพันธ์ของเขากับเฉินเฟิง เกรงว่าจะมีปัญหาแล้ว
“ถ้าฉันจะกินวันนี้ให้ได้ละ?” น้ำเสียงของก่วนฉู่อี้เย็นยะเยือก ตอนแรกเขานึกว่า หลังจากที่ตนพูดแบบนั้นออกไป คนที่จะขัดใจเขาต้องเป็นเฉินเฟิง ทว่าคิดไม่ถึง กลับเป็นไอ้คนไร้ประโยชน์อย่างหลี่เล่อ เขาไม่มีสิทธิ์อะไรไม่ให้เกียรติตน?
เมื่อถูกก่วนฉู่อี้โมโหต่อหน้าทุกคน สีหน้าของหลี่เล่อดูลำบากใจขึ้นมาทันที แต่ว่าก่วนฉู่อี้มีคนคอยหนุนหลัง เขาเองก็ไม่กล้าทำอะไร
“พี่เฟิงใช่ไหมครับ?” ก่วนฉู่อี้หันไปมองเฉินเฟิง น้ำเสียงของ
