บทที่417 หูเซอร์หยวน
เพราะถ้าเขาพูดออกมา จินเจี่ยจงก็จะฆ่าปิดปากเขาทันที
“เอาแบบนี้ พี่สือ พี่กระจายข่าวออกไปด้านนอก พูดไปว่า……” หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินเฟิงคลายยิ้มบางๆ สือโพ่จุนที่อยู่ปลายสาย ดวงตาเปล่งประกายขึ้นมา
สถานที่ที่นัดเจอกับเซียวรั่วคือเจียงหมั่นโล๋
เจียงหมั่นโล๋ ถึงแม้ชื่อจะมีคำว่าเจียง แต่ร้านอาหารแห่งนี้ กลับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแม่น้ำ ร้านอาหารแห่งนี้ไม่ได้สร้างขึ้นติดกับแม่น้ำ แต่อยู่ในตัวเมืองที่เจริญรุ่งเรือง
ตอนที่เฉินเฟิงมาถึงเจียงหมั่นโล๋ เป็นเวลากินข้าวพอดี
ดังนั้นตรงหน้าประตูเจียงหมั่นโล๋ จึงมีคนมากมาย
มีหญิงสาวคนหนึ่งแต่งกายด้วยชุดเดรสยาวสีดำ สง่างามและมีเสน่ห์
ใบหน้าของเธอไม่ได้แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง แต่กลับสวยจนทำให้คนหัวใจหวั่นไหว
เธอแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็เป็นจุดเด่นท่ามกลางผู้คนแล้ว
หญิงสาวคนนี้คือเซียวรั่ว
ตอนที่เฉินเฟิงมองดูเซียวรั่ว เซียวรั่วเองก็กำลังมองหาเฉินเฟิงจากฝูงชน
เธอมองเห็นเฉินเฟิงอย่างรวดเร็ว ตอนที่เห็นเฉินเฟิง ดวงตาคู่สวยของเซียวรั่วเปล่งประกาย
“พี่เฟิง ทางนี้ค่ะ！”เซียวรั่วโบกมือด้วยความดีใจ
เฉินเฟิงยิ้ม เดินไปตรงหน้าเซียวรั่วท่ามกลางสายตาอิจฉาของทุกคน
“ทำไมมีแค่เราคนเดียวละ? เพื่อนๆของเราล้ะ?” เฉินเฟิงมองเซียวรั่วแล้วเอ่ยถาม ตอนเย็น เซียวรั่วบอกกับเขาว่าจะพาเพื่อนมาด้วย แต่ว่าตอนนี้ กลับมีแค่เซียวรั่วคนเดียวที่รอเขา
“อยู่ข้างใน
