าคิดไม่ถึง เฉินเฟิงกลับตอบอย่างรวดเร็ว
“แน่นอนว่าตอบตกลงแล้ว ฉันออกโรงทั้งที พี่เฟิงจะไม่ตกลงหรอ” เซียวรั่วชูคอสีชมพูระเรื่อ น้ำเสียงของเธอเคล้าไปด้วยความภูมิใจ คนนอกต่างรู้สึกว่าเฉินเฟิงเข้าถึงยาก แต่คนที่เคยเจอกับเฉินเฟิงเท่านั้นถึงจะรู้ว่า เฉินเฟิงเป็นคนที่ภายนอกเย็นชาแต่ข้างในใจดี
กล่าวโดยทั่วไป ขอเพียงแค่ไม่ใช่คำขอร้องที่เกินกว่าเหตุ เฉินเฟิงล้วนรับปาก
“ว้าว เซียวรั่วสุดยอดมากเลย”
“เซียวรั่วสุดยอดมาก รักเธอ ม๊วฟ!”
“พอได้แล้วๆ ไม่ต้องประจบสอพลอ ก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งไม่ใช่หรอ? พวกเธอต้องทำถึงขั้นนี้เชียว?” เซียวรั่วกลอกตามองบนอย่างไม่สนใจ เธอไม่เข้าใจ เพื่อนสาวพวกนี้ของตนเอง ทำไมต้องดีใจขนาดนี้ ถึงแม้เสน่ห์ของเฉินเฟิงจะล้นหลาม แต่ก็ไม่ถึงขั้นนี้รึเปล่า
ถึงแม้สิ่งที่เธอพูดเหมือนจะไม่ได้สนใจ แต่ในใจของเซียวรั่วมีความคาดหวังที่จะได้เจอกับเฉินเฟิงในคืนนี้
ชั่วพริบตา เวลาก็เดินมาจนถึงตอนเย็นแล้ว
หลังจากเลิกงาน เฉินเฟิงไม่ได้ออกจากบริษัททันที แต่โทรไปหาสือโพ่จุน
จุดประสงค์ที่เขาโทรไปนั้นก็เพื่อทำความเข้าใจว่าการสอบปากคำนักดาบญี่ปุ่นไปถึงไหนแล้ว
เป็นไปตามที่เฉินเฟิงคิดเอาไว้ เรื่องยังไม่ไปถึงไหน
นักดาบญี่ปุ่นปากแข็งมาก การลงโทษทั้งสามสิบหกของสหพันธ์สงคราม เขาล้วนทนได้ทั้งหมด
ถึงแม้ระหว่างนั้นเขาจะหมดสติไปหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่ยอมบอกเบาะแสอะไรที่มีประโยชน์ออกมาแม้แต่น้อย
สำหรับผลลัพธ์นี้ เฉ