ทั้งนั้น” คอของหลินเย่นหดสั้น รีบส่ายหน้าไปมา คนตรงหน้าทั้งสองคนนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาโมโหเธอมาก เวลานี้ถ้าเธอยังไม่รู้ตัว ยังคงมีปัญหากับเสี้ยเมิ่งเหยา ก็รนหาที่ตายแล้ว
“ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!”หลิวคุนตวาดด้วยความรำคาญ เขาจัดงานเลี้ยงในวันนี้ขึ้น เพื่อที่จะทำลายเรื่องบาดหมางระหว่างเขากับเฉินเฟิง แต่เพราะพวกหลินเย่นโผล่ออกมา ทุกอย่างจึงล้มไม่เป็นท่า
หลังจากสีหน้าดำเขียว หลินเย่นพาถางรั่วเสวี่ยนออกไปจากคลับทันที
หลินหลันขยับริมฝีปาก เดิมทีเธออยากจะพูดอะไร แต่พอคำพูดมาถึงปาก ก็ถูกเธอกลืนกลับเข้าไป
หลิวคุนและอู่จื้อเคอที่อยู่ตรงหน้า เห็นได้ชัดว่ามีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากับเฉินเฟิง ดูจากการแต่งตัวของพวกเขาสองคนแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นลูกผู้ดี สิ่งที่เธอทำกับเฉินเฟิงเมื่อครู่ ทั้งสองคนคงเห็นหมดแล้ว
เวลานี้ ถ้าเธอพูดอะไรออกมาอีก มีแต่จะทำให้พวกเขาสองคนรำคาญ
“คุณเสี้ย ผมกับจื้อเคอเป็นเพื่อนของพี่เฟิงครับ” หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลิวคุนฝืนยิ้มแล้วพูดขึ้น
แต่เสี้ยเมิ่งเหยากลับไม่แม้แต่ปรายตามองหลิวคุน
หลิวคุนเองก็ไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วน เขายังคงแบกหน้าพูดต่อ:“คุณเสี้ยครับ พี่เฟิงกับคุณหลิน ไม่ได้มีความสัมพันธ์อย่างที่คุณคิดนะครับ……”
“พวกเขาจะมีความสัมพันธ์กันแบบไหน ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน!”
ยังไม่รอให้หลิวคุนพูดจบ เสี้ยเมิ่งเหยาพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หลังจากทิ้งคำพูดนี้ เสี้ยเมิ่งเ