บทที่ 406 นัดบอด
สีหน้าของหลินหวั่นชีวเปลี่ยนไปทันที อู่จื้อเคอไม่รู้จักกับหลินหลันและเสี้ยเมิ่งเหยา แต่ว่าเธอรู้จัก ในโรงพยาบาลชางโจว เธอเคยเจอเสี้ยเมิ่งเหยาและหลินหลัน แถมในตอนนั้นเธอยังโดนเฉินเฟิงกอดไว้ด้วย เพราะอย่างนี้ เธอก็เลยโดนเสี้ยเมิ่งเหยาและหลินหลันเข้าใจผิดมาแล้วครั้งหนึ่ง
ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่เธอจะได้มาเจอเสี้ยเมิ่งเหยาและหลินหลันอีกครั้งที่นี่
และครั้งนี้ก็ไม่คาดคิด อู่จื้อเคอยังจะมาเรียกเธอว่าพี่สะใภ้ต่อหน้าพวกเขาสองคนอีก
ครั้งนี้แม้ว่าเธอจะกระโดดลงไปในแม่น้ำฮวงโหก็คงล้างไม่สะอาดแล้ว
เป็นไปอย่างที่หลินหวั่นชีวคาดไว้ เมื่อหลินหลันเห็นเฉินเฟิง และหลินหวั่นชีวที่อยู่ข้างกายของเฉินเฟิง ทันใดนั้นในแววตาก็ระเบิดความโกรธออกมาทันที เธอเดินก้าวเข้ามาตรงหน้าของอู่จื้อเคอ ชี้ไปที่จมูกของหลินหวั่นชีวพร้อมถามด้วยความโกรธ “เมื่อกี้นายเรียกเธอว่าอะไรนะ？！”
“พี่สะใภ้ไง”อู่จื้อเคอตอบกลับไปอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แม้ว่าเฉินเฟิงจะไม่เคยพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขาและหลินหวั่นชีว แต่ว่าใครๆต่างก็มองออก ทั้งสองคนสนิทสนมกัน ดังนั้นเขาจึงเรียกหลินหวั่นชีวว่าพี่สะใภ้ ก็ไม่ได้มีอะไรผิด？
“เฮอเฮอ พี่สะใภ้？！นายยังกล้าเรียกนะ！” ไม่รอให้หลินหลันระเบิดออกมา กลับเป็นหลินเย่นที่พูดยิ้มเยาะออกมาก่อน รอยยิ้มของเธอนั้น นำมาซึ่งการกระแนะกระแหนอย่างมาก
การกระแนะกระแหนนี้ ก็เหมือนกับราดน้ำมันบนก
