บทที่ 405 พี่สะใภ้
“วางใจเถอะ วันข้างหน้าฉันไม่กล้าไปทำอะไรหวั่นชีวแน่นอน”หลิวคุนรีบตบที่หน้าอกรับปาก รู้แล้วว่าเฉินเฟิงไม่ธรรมดา ถ้าเขายังกล้าไปทำอะไรหวั่นชีวอีก ก็เหมือนกับการถือโคมไฟไปหาขี้ในส้วมหลุม
“ดี”
เซียวรั่วพยักหน้า ตามด้วยโทรหาเฉินเฟิง อธิบายถึงเจตนารมณ์
หลิวคุนและอู่จื้อเคอต้องการเลี้ยงอาหารขอบคุณตัวเอง?
ได้ยินข่าวนี้ เฉินเฟิงไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด เพราะคืนนั้นเขากับหลิวคุนได้ประลองฝีมือกัน ตอนนั้นหลิวคุนทำให้เขารู้สึกว่าหลิวคุนเป็นคนฉลาด
คืนนี้คิดว่าหลิวคุนคงดูจากปฏิกิริยาจากฉู่ชีงฉือ หรือไม่ก็ตระกูลไป๋ ดูอะไรออกบางอย่าง ดังนั้นจึงตัดสินใจออกมาแบบนี้
“ได้ พรุ่งนี้ฉันจะไป”เฉินเฟิงพยักหน้า ควรเคลียร์ความขัดแย้งนี้ไห้จบ ในเมื่อหลิวคุนและอู่จื้อเคออยากจะขอโทษด้วยความจริงใจ แน่นอนว่าเขาต้องให้โอกาสสองคนนี้สักครั้ง
แน่นอนว่า ยังมีเรื่องที่ต้องคำนึงถึงก็คือ ถ้าเขา หลิวคุนและอู่จื้อเคอไม่เคลียร์ปัญหาให้เสร็จ งั้นวันข้างหน้าหลินหวั่นชีวอยู่มหาวิทยาลัยถ้ามีปัญหาอะไร หลิวคุนและอู่จื้อเคอจะเห็นแก่หน้าเขา ช่วยหลินหวั่นชีวสักครั้ง
“พี่เฟิงรับปากจะไปแล้ว”เซียวรั่วมองไปที่หลินคุนและอู่จื้อเคอพร้อมกับพูด
“รับปากแล้วก็ดี รับปากแล้วก็ดี”
ได้ยินว่าเฉินเฟิงรับปาก หลิวคุนและอู่จื้อเคอในที่สุดก็โล่งใจ
เซียวรั่ว รบกวนคุณอีกได้ไหม ช่วยบอกหวั่นชีวหน่อย วันพรุ่งนี้ให้หวั่นชีวไปด้วย ถึงยังไง….”หลิว
