วะนั่น?”หลินเย่นโกรธขึ้นทันที
“ไอ้สวะนั้นมีอะไรให้คิดถึง！ ประธานหวางของพวกเราสู้ไอ้สวะนั่นไม่ได้ตรงไหน ต้องการตำแหน่งก็มีตำแหน่ง ต้องการเงินก็มีเงิน ลูกเขยเต่าทองแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะฉันลงแรงขอร้องเขา ต่อให้แกถือโคมหาก็หาไม่ได้….”
“ใช่ใช่ใช่ พี่เย่น พี่พูดถูก ฉันขอบคุณแทนเมิงเหยา ถ้าหากว่าครั้งนี้ประธานหวางชอบเมิ่งเหยา ฉันจะให้เมิ่งเหยาจำบุญคุณนี้ของพี่เย่นอย่างแน่นอน”หลินหลันยิ้มพร้อมกับพูด
“หึ แบบนี้ค่อยยังชั่ว” หลินเย่นเบะปาก “หลินหลัน พูดกับเธอตรงๆ ทางด้านประธานหวังไม่ต้องพูดอะไรมาก เขาพอใจลูกสาวของคุณมาก ตอนนี้คุณแค่ทำให้ลูกสาวของคุณ ยอมพบกับประธานหวังก็พอแล้ว”
“ได้ซิ พี่เย่น ฉันจะกลับไปกล่อมเมิ่งเหยา ให้เธอพบกับประธานหวาง”หลินหลันพูด
“อืม งั้นก็ดี หลินหลัน คุณกลับไปบอกเสี้ยเมิ่งเหยา ผู้หญิงที่ต้องการแต่งงานกับประธานหวางมีมากมาย เข้าแถวจากแม่น้ำหวงผู่มาถึงหน้าประตูก็ไม่แน่ว่าจะหมด ถ้าเธอไม่รีบคว้าไว้ ถ้าผ่านหมู่บ้านนี้ไป อยากหาร้านค้าแบบนี้ก็คงยาก”หลินเย่นพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“ใช่ใช่ใช่ พี่เย่น คำพูดของพี่ฉันจะบอกกับเมิ่งเหยาแน่นอน” หลินลันรีบพยักหน้า งานหลักที่เธอมาที่จงไห่ครั้งนี้ก็คือทำให้เมิ่งเหยาไปนัดบอดให้ได้ ถ้าหากว่าทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาแต่งงานกับประธานหวางได้ งั้นตระกูลเสี้ยของพวกเธอ ก็ได้เข้าสู่แวดวงเศรษฐีมาครึ่งก้าวแล้ว
“บอกต่อ? บอกต่อก็พองั้นเหรอ? สิ่งที่ฉันต
