ล้าเหรอ！”หลินเย่นยิ้มเยาะ “รั่วเสวี่ยน นิสัยของเมิ่งเหยาผู้หญิงสารเลวคนนั้นแม่รู้ดี แม้ว่าเธอจะแต่งงานกับประธานหวางจริง ก็ไม่กล้าอวดต่อหน้าเรา”
“ไม่แน่ เธออาจจะเคารพพวกเราก็ได้ ซาบซึ้งกตัญญู”หลินเย่นมั่นใจมาก เธอมองคนออก แม้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาเป็นลูกสาวของหลินหลัน แต่นิสัยของเธอ กลับไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิง ใจดี ไม่แก่งแย่งชิงดี แม่พระ……พูดให้ชัดเจนก็คือ รังแกได้ง่าย
สนับสนุนคนที่รังแกได้ง่ายให้กับประธานหวาง ด้วยฝีมือของเธอ สามารถเปลี่ยนคนนี้ให้เป็นหุ่นเชิดของเธอได้ เพื่อมอบผลประโยชน์ให้กับเธอเรื่อย
แม้ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาจะโกรธ แต่ก็ไม่ได้ทิ้งหลินหลันไว้ที่สนามบิน และพาหลินลันมาที่โรงแรม ระหว่างทาง หลินหลันขมวดคิ้วหน้าบึ้ง เห็นได้ชัดว่ากำลังคิดว่าจะพาเสี้ยเมิ่งเหยาไปที่ฮงเยคลับได้อย่างไร หลังจากที่ไปถึงโรงแรม หลินหลันรู้สึกตัวขึ้นได้
“เมิ่งเหยา ห้องที่ลูกเช่าอยู่ที่นี่ล่ะ ?”หลินหลันถามอย่างไม่เข้าใจ เดิมทีเธอคิดว่า เสี้ยเมิ่งเหยาจะพาตัวเองไปห้องที่เธอเช่าที่จงไห่ แต่กลับคิดไม่ถึง เสี้ยเมิ่งเหยากลับพาเธอมาที่โรงแรม
“ห้องที่ฉันเช่าเล็กเกินไป พักได้แค่คนเดียว แม่พักที่โรงแรมก่อนเถอะ”เสี้ยเมิ่งเหยาขมวดคิ้ว
ห้องที่ฉินเสวี่ยนหรัวเตรียมไว้ให้เธอ เป็นคอนโดขนาดเกือบ 200 ตร.ม ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันแม้แต่น้อย ดังนั้นเธอจึงไม่ได้พาหลินหลันไป เพราะว่าคอนโดนั้น เป็นห้องมาตรฐานของประธานบริษัทคางเหม่ย
