ด ที่ได้ผู้ชายอย่างเฉินเฟิง
การประชดในคำพูดของถางรั่วเสวี่ยน เสี้ยเมิ่งเหยาฟังออก แต่ว่าเสี้ยเมิ่งเหยาขี้เกียจจะทะเลาะกับถางรั่วเสวี่ยน “เมิ่งเหยา ฉันได้จัดการเรื่องนัดบอดให้กับหลานแล้ว แม่หลานคงจะพูดกับหลานแล้วใช่ไหม”หลินเย่นมองไปที่เสี้ยเมิ่งเหยา ดังนั้นเธอกับถางรั่วเสวี่ยนจึงรีบมาที่สนามบิน กลัวว่าจะเกิดอะไรผิดพลาด
สีหน้าของเสี้ยเมิ่งเหยาขรึมขึ้น： “พูดแล้ว”
หลินเย่นพยักหน้า： “พูดแล้วก็ดี”
“ในเมื่อพูดแล้ว งั้นพรุ่งนี้หลานแต่งตัวให้สวยๆนะ ไปพบกับประธานหวางสักครั้ง ถ้าหากว่าสามารถทำให้ประธานหวางชอบได้ ในสัปดาห์หน้าก็สามารถจัดงานแต่งที่ต่างประเทศได้เลย” สีหน้าของหลินเย่นเป็นไปอย่างที่คิด เหมือนกับว่าเสี้ยเมิ่งเหยากับประธานหวางที่เธอเอ่ยถึงนั้น ราวกับเป็นของขวัญที่มอบให้เสี้ยเมิ่งเหยายังไงอย่างนั้น ใบหน้าสวยของเสี้ยเมิ่งเหยาเริ่มเย็นลง： “ป้ารอง ดูเหมือนว่าฉันยังไม่ได้รับปากว่าจะไปนัดบอดกับประธานหวางคนนั้นเลยนะ”
“ไม่รับปาก?！” หลินเย่นขึ้นเสียงสูง
“เสี้ยเมิ่งเหยา หมายความว่ายังไง?！”
“แกรู้ไหมว่าประธานหวังของพวกเราเป็นใคร?”
