อไง? ฉันบอกว่า ฉันมี! แฟน! แล้ว!” น้ำเสียงของหลินหวั่นชีวยังคงเย็นชาดุจเดิม แถมแฝงความโกรธบางๆอีกด้วย เธอนิสัยดี เธออ่อนแอ แต่นี่ไม่ใช่เหตุผลที่ใครจะรังแกเธอก็ได้!
โดนปฏิเสธติดต่อกันสองครั้ง ต่อให้เป็นไป๋เหวินซั่ว ก็เริ่มคุมสีหน้าตัวเองไม่อยู่เหมือนกัน
เดิมเขากะจะแหกหน้าเฉินเฟิง ที่ไหนได้ กลับเป็นตัวเขาซะเองก็โดนตบหน้าแหก
“หวั่นชีว คุณอย่าบอกผมนะว่า แฟนที่คุณว่าคือไอ้กระจอกที่ขับรถซานตาน่ามือสองคนนั้น” สีหน้าไป๋เหวินซั่วเริ่มไม่พอใจขึ้นมา ในเมื่อหลินหวั่นชีวไม่ไว้หน้าเขา งั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้าเธอเหมือนกัน
“หมายความว่ายังไง?!”
“ไอ้กระจอกที่ขับรถซานตาน่ามือสอง?!”
“ไป๋เหวินซั่วเคยเจอหน้าแฟนหลินหวั่นชีว?!”
ทั่วทั้งงานตะลึงไปตามๆกัน ข่าวที่ไป๋เหวินซั่วพูดออกมาทำให้ทุกคนตาโตด้วยความตกใจ
แฟนของหลินหวั่นชีวไม่ใช่คุณชายตระกูลสูง แต่เป็นคนกระจอกที่ขับรถซานตาน่ามือสอง?!
“แฟนฉันจะเป็นคนยังไงมันเกี่ยวกับคุณหรอ!” พอได้ยินไป๋เหวินซั่นดูถูกเฉินเฟิง สีหน้าหลินหวั่นชีวก็เหมือนเคลือบน้ำแข็งพันปีขึ้นมา เธอโกรธอย่างที่ไม่เคยโกรธมาก่อน
“ต้องเกี่ยวอยู่แล้วสิ” ไป๋เหวินซั่นเริ่มมีน้ำโห “หลินหวั่นชีว คุณสวยและเยี่ยมขนาดนี้ คุณไม่ควรจะเอาคนกระจอกแบบนั้นมาเป็นแฟนนะ คุณกำลังทำตัวเองตกต่ำลง”
“คุณ….” หลินหวั่นชีวโกรธแทบสะอึก เห็นได้ชัดว่า เธอไม่คิดว่า ไป๋เหวินซั่วจะพูดจาดูถูกคนได้ถึงขนาดนี้
“คุณควรจะคบกับ
