บทที่ 384 จิ้งจอกเฒ่า
“นิสัยยังไง?” เฉินเฟิงหรี่ตาครุ่นคิด เริ่มมีออร่าอันตรายแผ่ซ่านออกมา
“ไร้กฎเกณฑ์ ไม่กลัวฟ้าไม่เกรงดิน!” ฉินเสวี่ยนหรัวเน้น
“เขาสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียวจนถึงทุกวันนี้”
“สำหรับคนอย่างเขาแล้ว หลักฐานบางครั้งไม่สำคัญเลย! เขาสนใจแต่ผลลัพธ์!”
“ถ้าหลิวเส้าฝู้ตายจริง เขาพร้อมจะฆ่าทิ้งทุกคนที่เขาสงสัยเป็นเพื่อนหลิวเส้าฝู้!”
“ต่อให้เสี้ยเมิ่งเหยาดูไม่มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ เสี้ยเมิ่งเหยาก็ต้องตาย!”
“เพราะหลิวเส้าฝู้หายไปเพราะจะมาเจอเธอ”
เฉินเฟิงใจกระตุกวูบ คำพูดของฉินเสวี่ยนหรัวมีความเป็นไปได้เหมือนกัน ถ้าหลิวหยวนชี่งเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนั้นจริงๆ พอหลิวเส้าฝู้ตาย หลิวหยวนชี่งต้องโทษเสี้ยเมิ่งเหยาแน่
“เฉินเฟิง ฉันเตือนนายไว้ก่อนเลยนะ นายอย่าคิดหาทางฆ่าปิดปากหลิวเส้าฝู้นะ เบื้องหลังหลิวหยวนชี่งยังมีคนอื่นอีก คนๆนี้ไม่ใช่ใครที่นายจะหาเรื่องได้ ต่อให้เป็นตระกูลเฉินของนาย มาเจอคนเบื้องหลังหลิวหยวนชี่งก็ยังต้องคิดใคร่ครวญเลย” เหมือนกลัวเฉินเฟิงจะคิดอยากฆ่าหลิวหยวนชี่ง ฉินเสวี่ยนหรัวรีบออกปากเตือนไว้ก่อน ฆ่าหลิวเส้าฝู้ เรื่องยังพอมีหนทางแก้ไข ถ้าเฉินเฟิงฆ่าหลิวหยวนชี่งด้วย ถึงจะเรียกว่างานเข้าแน่แล้ว
“วางใจเถอะ ผมไม่ได้บ้าเลือดขนาดนั้น” เฉินเฟิงส่ายหัวบอก ฉินเสวี่ยนหรัวเห็นเขาเป็นอะไรเนี่ย ฆาตกรโรคจิตหรือไง?
ต่อให้เป็นหลิวเส้าฝู้ เขาก็ไม่ได้ฆ่า แล้วนี่หลิวหยวนช
