่หลายนาทีหลังจากนั้น ความจริงก็ตบหน้าเขาเสียฉาดใหญ่
การ์ดบ้านหลิวที่มาอย่างล้นหลามกลับกันไปแล้ว
เฉินเฟิงยิ้มน้อยๆ ไม่ได้พูดอะไร
เขาเดาได้ตั้งแต่แรกแล้ว ก่อนเขาจัดการหลิวเส้าฝู้ก็คิดวางแผนไว้หมดแล้ว
คิดให้บ้านหลิวโยงเรื่องไปทางจอมยุทธ์ ไม่ใช่บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป
แน่นอนว่า หลิวหยวนชี่งเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่า คนที่ลักพาตัวลูกชายเขาจะเป็นจอมยุทธ์หั้วจิ้งคนหนึ่ง และจอมยุทธ์หั้วจิ้งคนนี้ยังเป็นพนักงานตัวเล็กๆของฝ่ายขายบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปด้วย
ขอแค่หลิวหยวนชี่งคิดไปทางจอมยุทธ์ งั้นผู้ต้องสงสัยก็เพียบเลย เฉินเฟิงไม่เชื่อหรอกว่า หลิวหยวนชี่งทำการค้ามาหลายปีขนาดนี้ ไม่มีทางไม่มีศัตรูหรอก
ขอแค่มีศัตรู งั้นศัตรูส่งจอมยุทธ์ออกมาลักพาตัวลูกชายเขา เป็นเรื่องที่ปกติธรรมดาที่สุดเลย
เดิมเฉินเฟิงคิดว่า ทั้งหมดนี่คงเรียบร้อยไม่มีช่องโหว่แน่ แต่พอตกดึก ฉินเสวี่ยนหรัวกลับโทรมาหาเขา
“เฉินเฟิง หลิวเส้าฝู้อยู่ที่ไหน?” ฉินเสวี่ยนหรัวเปิดประเด็นมาเลย
เฉินเฟิงขมวดคิ้ว: “คุณพูดอะไรน่ะ? หลิวเส้าฝู้อะไร? ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย”
“เฉินเฟิง นายจะมาแกล้งไม่รู้เรื่องกับฉันนี่สนุกหรือไง? คนอื่นไม่รู้ว่านายอยู่ที่บริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป ฉันมีหรือจะไม่รู้?” ฉินเสวี่ยนหรัวถามเสียงหน่ายใจ
เฉินเฟิงรู้สึกเซ็งขึ้นมาทันที ไหงเขาลืมฉินเสวี่ยนหรัวไปได้เนี่ย
“เฉินเฟิง ฉันเตือนนายให้รีบปล่อยหลิวเส้าฝู้ดีกว่า ตอนนี้หลิวหยวนชี่งใกล้บ้า
