เต็มที เขาถึงขั้นไปติดต่อสำนักงานใหญ่สหพันธ์บูโดที่ยันเจียงเลยนะ ไม่นานทางสหพันธ์บูโดจะส่งคนมาสืบหาเบาะแสหลิวเส้าฝู้ที่จงไห่แน่”
“ให้พวกเขาหาไปสิ ถ้าพวกเขาหาเจอได้ ถือซะว่าผมแพ้ละกัน” เฉินเฟิงตอบเนือยๆ บีบเขามากๆ เขาจะถีบหลิวเส้าฝู้ลงลำธารไปให้อาหารจระเข้ซะเลย เขาไม่เชื่อหรอกว่า คนของสหพันธ์บูโดยังจะลากตัวหลิวเส้าฝู้ออกจากท้องจระเข้ออกมาได้
“เฉินเฟิง ฉันไม่ได้ล้อนายเล่นนะ” ฉินเสวี่ยนหรัวเริ่มโกรธ “หลิวเส้าฝู้เป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของหลิวหยวนชี่ง ถ้าเขาตายขึ้นมา หลิวหยวนชี่งก็ไม่มีทายาทสืบทอดต่อแล้ว คนที่ไม่มีทายาทสืบทอดต่อ เรื่องอะไรเขาก็กล้าทำนะ”
“ใช่ เรื่องนี้นายจัดการได้อย่างไม่มีช่องโหว่ไร้ที่ติเลย นายสามารถดึงเสี้ยเมิ่งเหยาและบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ปออกจากการหายตัวไปของหลิวเส้าฝู้ได้สำเร็จ ทำให้ไม่มีอะไรเชื่อมโยงไปถึงตัวพวกเธอได้”
“แต่นายเคยคิดไหมว่า คนอย่างหลิวหยวนชี่งน่ะนิสัยเป็นยังไง?”
