ไม่ไปกับเขาหรือไง?!”
หลิวเส้าฝู้ยิ้มเย็น ในฐานะลูกชายเพียงเดียวของประธานกรรมการใหญ่ เขาอยากรู้ตารางการประชุมของเครือบริษัทนี่ง่ายซะยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากซะอีก
พอได้ยินหลิวเส้าฝู้พูดอย่างนั้น ฟางหย่าก็เริ่มหน้าซีด เห็นได้ชัดว่าวันนี้หลิวเส้าฝู้เตรียมตัวมา เมื่อก่อนเธอยังพอหาเหตุผลหลบเลี่ยงไปได้ แต่วันนี้หลิวเส้าฝู้ดูจะตะลุยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม เธอจะใช้วิธีไหนมาหยุดเขาดีล่ะ?
“ฟางหย่า ฉันให้เกียรติเธอแล้วนะ ถ้าเธอยังจะดื้อด้านอยู่ อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนะ!” หลิวเส้าฝู้ข่มขู่เข้าให้อีก
ฟางหย่าสั่นสะท้าน เริ่มเผยสีหน้าลำบากใจขึ้นมา ถึงเสี้ยเมิ่งเหยาจะเป็นประธานใหญ่ของบริษัทคางเหม่ยกรุ๊ป แต่ถ้าเทียบกับหลิวเส้าฝู้ตรงหน้า เสี้ยเมิ่งเหยาเทียบไม่ติดเลย เธอจำเป็นต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องเสี้ยเมิ่งเหยาไหม?
เห็นฟางหย่าเริ่มไหวหวั่นเพราะคำพูดตัวเอง หลิวเส้าฝู้อดรู้สึกภูมิใจไม่ได้ เขายิ้มเย็นพูดต่อ: “ฟางหย่า คิดให้ดีนะ เธอก็แค่เลขาตัวเล็กๆ ไม่ใช่ประธานซะเอง !”
“ฉันอาจจะทำอะไรเสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้ แต่กับเธอ ฉันคิดได้เป็นพันวิธีเลยนะ!”
ฟางหย่าถอยหลังไปหนึ่งก้าว สีหน้าทุกข์ทรมาน
“คุณชายหลิว การบังคับขืนใจมันไม่ดีหรอกค่ะ อย่างคุณน่ะจะหาผู้หญิงที่ดีกว่าประธานเสี้ยร้อยเท่าพันเท่าก็ยังได้ ทำไมต้องมาเกาะแกะประธานเสี้ยไม่ปล่อยด้วยล่ะคะ?” ฟางหย่าพยายามเกลี้ยกล่อมต่อ
ถึงคนอย่างหลิวเส้าฝู้จะเจ้าชู้เสเพล
