น่ะต่อให้เข็นแค่ไหนก็เช็นไม่ขึ้นหรอก ช่วยเยอะไป ไม่เพียงเข็นไม่ขึ้น ยังจะทำตัวเองสกปรกไปด้วยนะ”
“เย้นฟาง พูดอะไรน่ะ?” หวางหงอี้เสียงขรึมลงมา เพิ้งเย้นฟางพูดแบบนี้ เท่ากับไม่เห็นเฉินเฟิงในสายตาเลย ปฏิเสธความดีความชอบของเฉินเฟิงซะสนิท
ต่อให้หลี่สื้อผิงจะคอยแอบช่วยเฉินเฟิงจริง แต่เขาก็ไม่เชื่อว่า ออเดอร์สิบล้านนี่จะไม่เกี่ยวอะไรกับเฉินเฟิงเลย
“ทำไมล่ะ? ฉันพูดผิดหรือไง?”
เพิ้งเย้นฟางยิ้มมุมปากประชด: “หงอี้ คุณคงไม่คิดจริงนะว่า ออเดอร์ใหญ่มูลค่าสิบล้านนี่ เจ้าขยะนี่ไปดิลมาได้น่ะ?”
“คุณเปิดบริษัทการค้านะ คุณไม่รู้จริงๆหรอว่า พนักงานฝ่ายขายที่ไม่มีเส้นสาย พึ่งเข้าบริษัทมาได้ไม่กี่วัน อยากเซ็นสัญญาได้นี่มันยากขนาดไหน?”
หวางหงอี้แทบสะอึก เพิ้งเย้นฟางพูดแบบนี้ เขาไม่มีทางปฏิเสธได้จริงๆ เขารู้ดีว่า พนักงานฝ่ายขายที่ไม่มีเส้นสาย พึ่งเข้าบริษัทมาได้ไม่กี่วัน อยากเซ็นสัญญาได้นี่มันยากขนาดไหน
อันที่จริงพูดว่ายากไม่ได้สิ ต้องพูดว่าไม่มีทางเลยต่างหาก ดังนั้นออเดอร์สิบล้านนี่ของเฉินเฟิง หลี่สื้อผิงคงแอบช่วยไปเยอะมาก
สีหน้าหวางซือหยวนดูขัดตา เธอไม่คิดเลยว่าเพิ้งเย้นฟางจะคิดแบบนี้ แต่ตอนนี้เธอไม่มีทางพูดแก้ออกมาหรอก ต่อให้เธอรู้ว่าเฉินเฟิงใช้ความสามารถตัวเองล้วนๆในการได้ออเดอร์สิบล้านนี่มาก็ตาม
เธอต้องการให้เพิ้งเย้นฟางและหวางหงอี้เข้าใจผิด เพราะมีแต่แบบนี้เท่านั้น เพิ้งเย้นฟางและหวางหงอี้ถึงจะยิ่งให้
