บทที่ 370 หลี่เล่อที่รู้ตัวดี
มันเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดที่เขาคิดออกแล้ว เห็นได้ชัดว่าเซียวรั่วเป็นผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรีคนหนึ่ง เธอไม่มีทางยอมรับการบริจาคอะไรจากใครง่ายๆ แต่เฉินเฟิงก็ไม่อยากรับของที่ตัวเองเป็นคนให้ไป
หนทางที่จะโอเคทั้งสองฝ่าย ก็มีแต่บริจาคเงินออกไป
“งั้น…ก็ได้ค่ะ” เซียวรั่วกัดฟันรับปากอย่างแกนๆ เธอไม่อยากติดหนี้เพื่อนเฉินเฟิงมากเกินไป แต่ไม่คิดว่า ในที่สุดก็ต้องติดหนี้อยู่ดี
เธอถอนหายใจยาว ก่อนเดินกลับไปห้องตัวเอง
พอเข้าห้อง ก็ได้ยินเสียงมือถือดังไม่หยุด เธอหยิบมาดู พบว่าเธอออกไปแค่ไม่กี่นาที กลับมีสายเรียกเข้าสิบแปดสาย แถมยังเมสเสจอีกหลายสิบเลย
มีทั้งผู้รับผิดชอบกิลล์ และเพื่อนที่มหาลัย
ข้อความวีแชทก็มาจากคนพวกนี้ ถึงคนส่งจะไม่เหมือนกัน แต่ข้อความที่ส่งมาเหมือนกันอย่างน่าตกใจ
ทุกคนอยากรู้ว่าอัศวินปริศนาที่ซื้อเรือรบอวกาศสิบลำให้เธอคือใคร?!
เธอมีความสัมพันธ์ยังไงกับอัศวินปริศนาคนนี้กันแน่?!
ข้อความแบบนี้เธอขี้เกียจตอบอยู่แล้ว
คนพวกนี้คิดยังไง เธอรู้ดี
บุญคุณที่เพื่อนของเฉินเฟิงมีต่อเธอ เธอจะจำไว้ในใจตลอดไป วันใดเธอได้ลืมตาอ้าปาก เธอจะทดแทนบุญคุณเอง
แต่เพื่อนเขาเป็นใครฐานะยังไงกันแน่ เธอจะไม่มีวันไปถาม ก็คำพูดเดิมแหละ เธอมีหลักการของเธอ
เช้าวันต่อมา เฉินเฟิงกลับไปที่บริษัท
พอถึงห้องทำงาน หลี่เล่อเดินเข้ามาหาด้วยท่าทีตื่นเต้น: “พี่เฟิง ค่าคอมของออเดอร์โรงพยาบาลตุ
