งถิงมาแล้วนะ ทั้งหมดแปดแสน”
“มาเร็วขนาดนี้เลย?” เฉินเฟิงค่อนข้างสงสัย เดิมคิดว่าหลี่สื้อผิงจะแกล้งให้เขาช้าซักหลายวัน แต่ไม่คิดว่าหลี่สื้อผิงจะให้มาเร็วขนาดนี้
“อืม เจ้าหลี่สื้อผิงคงกลัวพี่จะเล่าเรื่องให้ผู้บริหารระดับสูงฟัง พอทางโรงพยาบาลตุงถิงจ่ายเงินมา เขาเลยรีบให้การเงินโอนเงินเข้าบัญชีเราน่ะ”
“พี่เฟิง นี่เป็นบัญชีที่ทางการเงินโอนเงินมาให้ ในนี้มีแปดแสน” หลี่เล่อยิ้มพลางยื่นบัตรบัญชีธนาคารให้เฉินเฟิง แปดแสนนี่จะแบ่งยังไง แล้วแต่เฉินเฟิงเลย
หลี่เล่อรู้ดี ออเดอร์โรงพยาบาลตุงถิงน่ะ ตัวเองไม่ได้ช่วยอะไรเลย มีประโยชน์แค่อย่างเดียวคือเป็นคนขับรถให้เฉินเฟิง
ดังนั้นไม่ว่าเฉินเฟิงจะแบ่งยังไง เขาก็ไม่มีความเห็น
เฉินเฟิงยิ้ม เจ้าหลี่เล่อนี่รู้ตัวดีเหมือนกันนี่
“แปดแสนนี่ ของนายสองแสนนะ” เฉินเฟิงบอก เดิมเขาคิดจะแบ่งครึ่งหนึ่งให้หลี่เล่อ แต่คาดเดาว่าหลี่เล่อคงไม่รับ เลยหักไว้หน่อย ให้สองแสนละกัน
“สองแสน?!” หลี่เล่อตกใจ ก่อนโบกมือปฏิเสธอย่างหวั่นๆ: “ไม่ได้ไม่ได้ พี่เฟิง สองแสนมันมากเกินไป ผมออกไปกับพี่ ไม่ได้ทำอะไรเลย พี่ให้ผมสองแสนมันเยอะไปนะ…”
“สองแสนไม่เยอะหรอก นายมีค่าพอที่ฉันจะให้สองแสน” เฉินเฟิงยิ้มพลางตัดบท ตั้งแต่เขามาทำงานที่บริษัท หลี่เล่อก็คอยตามหลังเขาเสมอ ดังนั้นก็ถือเป็นคนกันเองไปแล้วครึ่งหนึ่ง เฉินเฟิงไม่เคยทำไม่ดีต่อพวกเดียวกัน”
“แต่ว่า…” หลี่เล่อยังหวาดหวั่น ในความคิดเขา เฉิ
