่อยซื้อไม่ได้หรอ?
“เรื่องค่าใช้จ่ายไม่ต้องกังวลไปหรอก ฉันมีเงิน” เฉินเฟิงยิ้มน้อยๆ เห็นได้ชัดว่าหลี่เล่อเข้าใจว่าเขามาหางานทำที่จงไห่ แต่ที่จริงแล้วเขาไม่คิดจะอยู่ที่จงไห่นานนัก วนซักรอบก็ไปแล้ว
“งั้นก็ได้ พี่เฟิง ผมไปร้าน4Sซื้อรถนะ พยายามซื้อให้ได้ในวันนี้เลย” หลี่เล่อพยักหน้า นี่เป็นภารกิจแรกที่เฉินเฟิงมอบหมายให้เขาทำ เขาต้องทำออกมาให้ดี
เวลาล่วงเลยมาจนบ่ายคล้อย เดิมเฉินเฟิงคิดจะเลิกงานก่อนเวลาซักหลายนาที แต่หวางซือหยวนกลับเดินหน้าบึ้งมือกอดอกเข้ามา
เธอมายืนตรงหน้าเขา พลางมองเขาด้วยสายตาเย็นชา พูดเสียงเย็นปนรังเกียจว่า: “พ่อฉันให้เรียกนายไปกินข้าวเย็นที่บ้าน”
พูดจบ หวางซือหยวนหมุนตัวจากไป แสดงออกว่าไม่อยากจะเสวนากับเขาไปมากกว่านี้
เฉินเฟิงขมวดคิ้ว เดิมเขาคิดจะไปมหาลัยเยี่ยมเยียนหลินหวั่นชีว แต่ไม่คิดว่าหวางหงอี้จะให้เขาไปหา
สำหรับคำเชื้อเชิญของหวางหงอี้ เฉินเฟิงไม่มีหนทางปฏิเสธได้เลย อย่าพึ่งพูดถึงความสัมพันธ์ของเขากับเสี้ยเว่ยกั๋ว เอาแค่ตัวหวางหงอี้เองก็ให้การดูแลเขามากโขอยู่
คิดไปคิดมา เฉินเฟิงเลยตัดสินใจไปบ้านหวางซักรอบ
พอเลิกงาน เฉินเฟิงออกจากบริษัท ตอนกำลังจะออกจากหน้าบริษัท ก็เห็นหลี่สื้อผิงที่ขับปอร์เช่พอดี ที่นั่งข้างคนขับเป็นหวางซือหยวน
เฉินเฟิงเห็นทั้งคู่ พอๆกับที่ทั้งคู่เห็นเฉินเฟิง
“เฉินเฟิง นี่นายจะไปไหนล่ะ?” หลี่สื้อผิงหรี่ตาถามทั้งรอยยิ้ม เขารู้แล้วยังถามชัดๆ หวางซ
