บทที่ 361 กิลล์pk
“เวลาอยู่ต่อหน้าคนเก่งจริงๆของโลกนี้ ของพวกนี้ของพวกเรามันไม่มีค่าอะไรเลย!”
“คำพูดคำเดียวของพวกเขาจะเอาทั้งหมดที่เรามีกลับไปทั้งหมด”
“ดังนั้นจื้อเคอ ต่อไปถ้าจะมีเรื่องกับใคร ต้องเช็คให้แน่ใจก่อนหาเรื่อง อย่าไปหาเรื่องพวกที่เราไม่ควรมีเรื่องด้วย”
“เกิดไปมีเรื่องด้วยจริงๆ ควรยอมก็ยอม อย่าไปแข็งข้อใส่”
“ต้องมีชีวิตถึงจะมีต้นทุน”
“เสียหน้าดีกว่าเสียชีวิต”
“พี่คุน ผมเชื่อพี่ครับ” จื้อเคอพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขารู้ดีว่า หลิวคุนพูดคำพวกนี้ ไม่ได้อยากจะหลอกล่อให้เขากลัว ในโลกนี้มีคนประเภทนั้นจริงๆที่เขาไม่สามารถมีเรื่องด้วยได้
อย่างสือโพ่จุนเมื่อกี้ ถึงเขาจะยังไม่ได้ประมือกับสือโพ่จุนเลยตั้งแต่ต้นจนจบ
แต่เป็นไปได้มากว่าสือโพ่จุนจะเป็นคนประเภทนั้น
เห็นอู่จื้อเคอเหมือนจะโดนเขาทำให้ตกใจ หลิวคุนอดหัวเราะไม่ได้ เขาตบบ่าอู่จื้อเคอแผ่วเบาพลางว่า:
“จื้อเคอ ที่ฉันพูดน่ะนายไม่ต้องเก็บเอาไปคิดมากนะ เพราะบางทีฉันก็เคยมองพลาดเหมือนกัน ไม่แน่ว่าหมอนั่นในวันนี้อาจจะเป็นคนธรรมดาก็ได้”
“พี่คุน พี่หมายความว่า?” อู่จื้อเคออึ้ง
“กลับไปสืบเรื่องมันก่อน ดูว่ามันมีที่มายังไง ถ้ามีจริง ต่อไปพวกเราพี่น้องก็ยอมรับโดยดี”
“ถ้าไม่มี…” หลิวคุนไม่ได้พูดต่อ แต่แววเคียดแค้นในดวงตาเขามันทำให้อู่จื้อเคอแอบเสียวสันหลังวาบ
พอออกมาจากฮงเยคลับ เซียวรั่วยังคงมึนงงอยู่
จนถึงตอนนี้เธอยังไม่กล้าที่จะเชื่อว่
