บทที่ 360 ไสหัวไปซะ
ถ้าเรื่องเกี่ยวพันถึงจอมยุทธ์ เขาต้องทบทวนให้ดีแล้ว
คนในวงการอย่างเขารู้ดีว่าคำว่าจอมยุทธ์หมายถึงอะไร นอกจากตัวเองจะมีความสามารถที่น่ากลัวแล้ว ฐานะเบื้องหลังจอมยุทธ์ยังไม่มีทางอ่อนด้อยแน่
ลูกคุณหนูอย่างอู่จื้อเคอ ที่บ้านมีคนระดับเจ้าหน้าที่กระทรวง ฐานะของเขาในสายตาคนธรรมดาอาจจะเรียกว่าใหญ่มาก
แต่ในสายตาจอมยุทธ์ คนระดับเจ้าหน้าที่กระทรวงไม่กี่คนไม่มีค่าอะไรเลย
ต่อให้สือโพ่จุนทำอู่จื้อเคอพิการจริง คนทางบ้านอู่จื้อเคอไม่แน่ว่าจะทำอะไรสือโพ่จุนได้
ดังนั้นเขาเลยห้ามปรามอู่จื้อเคอไว้ก่อนที่จะออกหมัด ถ้าปล่อยให้เรื่องนี้บานปลายไปใหญ่ สุดท้ายเขาเองก็ต้องเดือดร้อนไปด้วย
เขาต้องคลี่คลายเรื่องนี้ก่อน
“เพื่อนคนนี้ ทำไม…” ครั้งแรกถามเฉินเฟิง เฉินเฟิงไม่ตอบอะไร หลิวคุนถามใหม่อย่างอารมณ์เย็น แต่ครั้งนี้เขายังพูดไม่ทันจบ สายตาเย็นชาของเฉินเฟิงสาดใส่ร่างเขาพลางว่า: “ไสหัวไปซะ!”
หลิวคุนชะงักพลางยิ้มค้าง
ไสหัวไปซะ?
ฉันไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม เขาเรียกให้ฉันไสหัวไป?
จากนั้นหลิวคุนสูดลมหายใจเข้าปอด พยายามข่มกลั้นความโกรธและสีหน้า: “เพื่อน ผมไม่ได้คิดอะไรอย่างอื่น ผมแค่อยากรู้จัก…”
“ผมจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ไสหัวไปซะ!”
ปฏิกิริยาเฉินเฟิงยังเย็นชาเหมือนเดิม เพราะตอนนี้หลินหวั่นชีวยังปลอดภัยไร้กังวล ไม่งั้นเขาไม่มีทางปล่อยให้หลิวคุนยืนพูดกับเขาแน่!
เฉินเฟิงพูดว่าไสหัวไปสองรอบติด ทำให้บรรยากาศใ
