ื่น ได้ยินเธอบอกจะหาคนช่วย คงตบเธอซักฉาดสองฉาดแล้ว แต่อู่จื้อเคอกับหลิวคุนไม่ทำอย่างนั้น พวกเขาถือดีในตัวเองมากกว่าใคร พอได้ยินเธอบอกจะหาคนช่วย ปฏิกิริยาแรกไม่ใช่กลัว แต่เป็นตื่นเต้น!
เหมือนที่เซียวรั่วคิดไว้เลย พอได้ยินเซียวรั่วยอมรับ อู่จื้อเคอไม่เพียงไม่โกรธ กลับยิ้มแซวว่า: “โทรหาใครล่ะ?”
“แฟนหวั่นชีว” เซียวรั่วบอก เธอคิดจะโทรหาเฉินเฟิงจริงๆ เธอช่วยอะไรหวั่นชีวไม่ได้ ถ้าเธอคิดจะช่วยอีก เธอคงโดนไปด้วยแน่
ดังนั้นเธอเลยได้แต่ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ตัวเฉินเฟิง ถึงจะไม่รู้ว่าเฉินเฟิงกับหลินหวั่นชีวมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ แต่สัมผัสที่หกของผู้หญิงบอกเธอว่า คนที่สามารถทำให้หวั่นชีวเซฟเบอร์โทรศัพท์นี้ไว้เพียงเบอร์เดียวได้น่าจะไม่ธรรมดา
ถ้าเฉินเฟิงเองยังไม่สามารถช่วยหลินหวั่นชีวได้ งั้นเธอคงได้แต่ขอโทษหวั่นชีวแล้วล่ะ
“แฟน?” อู่จื้อเคอยิ้มเย็น: “เซียวรั่ว อย่ามาทำถ่วงเวลานะ!”
“เมื่อกี้ฉันพูดชัดเจนแล้วนะ”
“หลินหวั่นชีวไม่มีแฟน!”
“ถ้าจะมี ก็มีแต่พี่คุน!”
“พี่อู่ ฉันไม่ได้หลอกพี่ หวั่นชีวมีแฟนแล้วจริงๆ” เซียวรั่วพูดอย่างใจเย็น ที่จริงเฉินเฟิงเป็นแฟนหวั่นชีวไหมไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าเฉินเฟิงจะมาไหม ถ้าเฉินเฟิงพาตำรวจมากด้วย งั้นต่อให้หลิวคุนกับอู่จื้อเคอกร่างแค่ไหนก็ต้องยอมรามือ
ดังนั้นเธอต้องถ่วงเวลา
“ฉันไม่เชื่อ! เซียวรั่ว อย่ามาเล่นตุกติกนะ…” อู่จื้อเคอเริ่มอารมณ์เสีย ด่าพลางจะเข้าไปบีบคอเซี
