“อยู่ที่ไหน?”
“ฮงเยคลับ ห้องวีไอพี 888 ถนนหวังฟูจิ่ง พวกเขาคนเยอะมาก นายรีบแจ้งความและพาตำรวจมาเลยนะ”
ตู้ดๆ
อีกฝ่ายพูดจบก็ตัดสายไปเลย ไม่ให้เวลาเฉินเฟิงเข้าใจต้นสายปลายเหตุเลย
“พี่สือ ที่นี่อยู่ห่างจากฮงเยคลับ ถนนหวังฟูจิ่งมากไหม?” เฉินเฟิงถามเสียงต่ำ เขาพึ่งมาจงไห่ ยังไม่คุ้นเคยถนนหนทางที่นี่เท่าไหร่
“ไม่ไกล ขับรถไปไม่ถึงยี่สิบนาที” สือโพ่จุนบอก
“สิบนาทีจะถึงได้ไหมครับ?” เฉินเฟิงถาม คนที่ใช้มือถือหลินหวั่นชีวโทรหาเขาเมื่อกี้ต้องเป็นเพื่อนเธอแน่ ดูจากน้ำเสียงอีกฝ่าย ตอนนี้หลินหวั่นชีวตกอยู่ในอันตรายแน่ ถ้าต้องใช้ถึงยี่สิบนาที คงไม่ทันการแน่
“ได้!” สือโพ่จุนพยักหน้าหนักแน่น: “ไปเถอะ เฉินเฟิง พี่พาไป รถพี่อยู่ข้างล่าง”
“โอเค” เฉินเฟิงก็ไม่ได้อิดออด ตอนนี้คนเดียวที่เขาพึ่งได้คือสือโพ่จุน
รถของสือโพ่จุนเป็นรถแลนด์โรเวอร์ที่ปรับปรุง มีระบบป้องกันความปลอดภัย กระจกก็เป็นกระจกกันกระสุนน้ำเข้าจากเยอรมัน ตัวรถก็เป็นสีดำย้อมมาเรียบร้อย เป็นรถหรูสีดำในตำนานเลย ดูสง่าและเฉียบเนี้ยบ
เฉินเฟิงขึ้นนั่งข้างที่นั่งคนขับ สือโพ่จุนเป็นคนขับ
จากนั้นสือโพ่จุนเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานออกทันที
เครื่องยนต์ที่ผ่านการดัดแปลงกรรมวิธีมาส่งเสียงกระหึ่ม
รถแลนด์โรเวอร์สีดำพุ่งทะยานเหมือนม้าป่าออกจากหน้าประตูโรงแรม…
ตอนนี้ในห้องวีไอพีห้องหนึ่งของฮงเยคลับ สภาพเละพอดู บนพื้นมีแต่ขวดเหล้าวางเกลื่อนกลาดไปหมดไม่พอ ยังมีชาย
