จียงหยู่ถิงรู้สึกซาบซึ้งน้ำใจเฉินเฟิงเท่านั้นเอง!
“ขอบคุณมาก เฉินเฟิง!” เจียงหยู่ถิงคำนับเฉินเฟิงอย่างที่สุด พอได้ยินคำพูดของพวกเจ้าสามหวง เธอถึงเข้าใจว่า คนธรรมดาแตกต่างจากจอมยุทธ์มากแค่ไหน
เรียกได้ว่า คนหนึ่งเป็นฟ้า คนหนึ่งเป็นเหวเลย
เดิมเธอคิดว่า ตัวเองช่วยเฉินเฟิงเซ็นออเดอร์ใหญ่ขนาดนั้นได้ เฉินเฟิงได้กำไร
แต่พอฟังพวกเจ้าสามหวงพูดจบ เธอพึ่งรู้ตัวว่า ความคิดตัวเองก่อนหน้านี้มันโง่เขลาแค่ไหน!
เฉินเฟิงไม่ได้ได้กำไรเลย แต่เป็นเธอซะอีกที่ได้ แถมยังกำไรหนักมากด้วย!
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก” เฉินเฟิงยิ้มส่ายหัวบอกว่า: “คำเดิมเลย อาจารย์ชักเข้าสู้สำนัก แต่ฝีมือก็ขึ้นอยู่กับเจ้าตัวเองนะ”
“ผมให้คุณแค่โอกาสในการได้สัมผัสวงการศิลปะการต่อสู้ แต่จะได้เข้าไปในโลกนั้นไหม ต้องขึ้นอยู่กับตัวคุณเอง”
“เจ้าสามหวงน่าจะพูดกับคุณละเอียดดีแล้ว”
“ในวงการศิลปะการต่อสู้ ระดับของจอมยุทธ์มันเข้มงวดมากกว่าที่คุณคิดไว้นัก”
“หมิงจิ้ง อ้านจิ้ง หั้วจิ้ง ปรมาจารย์!”
“ถึงจะมีแค่สี่ระดับ แต่ระยะห่างของแต่ละระดับ ทำให้ความแตกต่างของฐานะต่างกันมากโขอยู่”
“วิธีอยู่รอดในวงการศิลปะการต่อสู้ โหดเหี้ยมร้ายแรงกว่าโลกธรรมดาไม่ต่ำกว่าพันเท่า!”
“ในวงการศิลปะการต่อสู้ จอมยุทธ์ระดับล่างไม่มีอำนาจใดๆที่จะพูดได้!”
“แม้แต่เรื่องความเป็นความตายยังโดนควบคุมโดยจอมยุทธ์ระดับสูง”
“ดังนั้นวงการศิลปะการต่อสู้ไม่ได้สวยงามอย่างที่คุณคิด พอคุณได้ก
