บทที่ 352 แกล้งถอยเพื่อสู้
“แกหมายความว่าไง?”
หลี่สื้อผิงตากระตุก เหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ เขาพูดด้วยสีหน้าไม่เชื่อว่า: “แกคงไม่คิดจะบอกว่า แกดิลเอาออเดอร์ยาต้านมะเร็งจากโรงพยาบาลตุงถิงมาได้หรอกนะ?”
“ไม่ได้หรือไง?” เฉินเฟิงยิ้มเย็น
หลี่สื้อผิงเดือดทันที: “นี่เฉินเฟิง แกรู้ตัวไหมว่าตัวเองพูดอะไรออกมา?!”
“นั่นน่ะโรงพยาบาลตุงถิงนะ! ไม่ใช่โรงพยาบาลเล็กๆข้างนอก ออเดอร์ของพวกเขาน่ะฉันออกโรงเองยังไม่ได้เลย แกซะอีก ออกไปไม่ถึงชม.กลับมาบอกฉันว่าแกดิลมาได้แล้ว?”
“แกฝันไปหรือเปล่า?”
“พี่หลี่ เจ้าขยะนี่ฝันกลางวันแน่ๆ ท่าทางพวกมันน่ะนะ วิ่งไปโรงพยาบาลตุงถิง คนรับผิดชอบฝ่ายจัดซื้อไม่มองพวกมันสักนิด จะคุยสัญญากับพวกมันหรอ? เป็นไปได้ยังไง?”
“ถ้าพวกมันสองคนดิลออเดอร์มาได้ ผมจะกระโดดลงจากนี่ไปเลย” หยางขุยยิ้มหยัน
“เฉินเฟิงที่มาใหม่นี่ ความสามารถไม่เยอะ ลมปากกลับไม่น้อยเลยนะ”
“นั่นสิ คุยโม้ไม่ดูสถานที่ กล้าบอกว่าดิลออเดอร์โรงพยาบาลตุงถิงมาได้ ทำไมไม่บอกว่าบ้านายเปิดโรงพยาบาลตุงถิงซะเองล่ะ”
พนักงานของฝ่ายขายพากันหัวเราะเยาะสนุกปาก เฉินเฟิงเห็นพวกเขาโง่หรือไงเนี่ย โรงพยาบาลตุงถิงน่ะเป็นกำแพงเหล็กเลยนะ พนักงานฝ่ายขายเคยไปเสียหน้าที่โรงพยาบาลตุงถิงมาแทบทุกคน ไม่มีใครรู้ดีกว่าพวกเขาว่า การดิลสัญญากับโรงพยาบาลตุงถิงน่ะยากขนาดไหน
แต่พอเฉินเฟิงกับหลี่เล่อออกไปไม่ถึงชม.ก็กลับมาแล้ว ยังบอกว่าได้ออเดอร์โรงพยาบาลต
