บทที่ 350 อาจารย์คะ
“อืม” เฉินเฟิงพยักหน้า: “คุณหมอเจียง ผู้อำนวยการเจียงอยู่ที่ไหน?”
“ไม่ต้องเรียกผู้อำนวยการเจียงแล้ว เรียกคุณอาเจียง นายไม่ใช่ไม่รู้ความสัมพันธ์เขากับฉันนี่นา” เจียงหยู่ถิงพูด
เฉินเฟิงยิ้มเหนื่อย: “ก็ได้ คุณอาเจียงอยู่ที่ไหนล่ะ?”
เจียงหยู่ถิงยิ้มฮี่ๆ: “อยากรู้?”
“อืม” เฉินเฟิงพยักหน้า
“เรียกฉันว่าพี่สาว ฉันจะบอกนาย” ใบหน้าเรียวเล็กของเจียงหยู่ถิงเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
เฉินเฟิงหน้ามืดลงทันที แม่นี่จะมาไม้ไหนอีก?
“ช่างเถอะ ผมไปหาเองดีกว่า” พี่สาวสองคำนี้ เฉินเฟิงเรียกไม่ออกจริงๆ
“เฮ้เฮ้ นายจะไปไหนน่ะ?” เห็นเฉินเฟิงจะเดินไปจริง เจียงหยู่ถิงร้อนใจขึ้นมาทันที
“วันนี้พ่อฉันไม่อยู่โรงพยาบาล เขาไปประชุมเฉพาะทางที่ยันเจียงน่ะ”
เฉินเฟิงชะงักเท้าฉับพลัน ขมวดคิ้วขึ้นมา? เจียงจุงถิงไม่อยู่? แล้วเขาควรจะหาใครล่ะเนี่ย?
“ฉันเป็นตัวแทนพ่อดิลกับนายได้นะ” เหมือนรู้ว่าเฉินเฟิงคิดอะไร เจียงหยู่ถิงยิ้มร่าบอก
เฉินเฟิงหัวเราะ ไม่รีบเข้าไปหาทันที แต่ถามว่า: “เงื่อนไขล่ะ? ให้เรียกเธอว่าพี่สาว?”
“จะเป็นไปได้ไง?!”
“เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เรียกพี่สาวคำเดียวจะพอได้ไง?”
“นายฝันหวานไปหน่อยไหม?” เจียงหยู่ถิงร่ำๆบอก ท่าทางเท้าเอวแหวใส่ดูน่ารักพิกล
“งั้นคุณจะเอาไง?” เฉินเฟิงถามอย่างหน่ายใจ
เจียงหยู่ถิงกลอกตาไปมา ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ว่า: “ฉันอยากให้นายสอนกังฟูกำลังภายในให้ฉัน”
“กังฟูกำลังภายใน?” เ
