เท่ากับอยากให้โรงพยาบาลตุงถิงเหยียดหยามพวกเขาเลยนี่นา?
“โดนหยาม?” หลี่สื้อผิงยิ้มเย็น: “แกยังไม่ได้ลองไปคุยเลย ก็รู้ว่าจะโดนหยามหรอ?”
“แต่ว่า…”
“ฉันไม่อยากได้ยินคำว่าแต่ว่า ฉันไม่สนว่าพวกแกจะใช้วิธีอะไร ไม่ว่ายังไงพวกแกสองคนต้องไปคุยเรื่องสัญญายาต้านมะเร็งกับโรงพยาบาลตุงถิงมาให้ฉันให้ได้”
“ถ้าทำไม่ได้ ก็เก็บข้าวของไสหัวไปซะ บริษัทเราไม่เลี้ยงคนว่างงาน!” หลี่สื้อผิงยิ้มเย็น นี่ต่างหากคือเป้าหมายที่แท้จริงของเขา เขาไม่คิดจะให้เฉินเฟิงได้สัญญายาต้านมะเร็งของโรงพยาบาลตุงถิงมาหรอก เพราะมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
