สัชกรรมคางเหม่ยเป็นใครน่ะ?” เฉินเฟิงรีบถาม เขาอยากรู้ว่าบริษัทเภสัชกรรมคางเหม่ยเป็นบริษัทของฉินเสวี่ยนหรัวหรือเปล่า ขอแค่รู้ว่าประธานใหญ่บริษัทเภสัชกรรมคางเหม่ยเป็นใครก็ได้แล้ว
“ประธานใหญ่?” หลี่เล่อมองเฉินเฟิงอย่างสงสัย เขาถามเรื่องนี้ทำไม
“หลิวหยวนชี่งไง พี่เฟิง ถามเรื่องนี้ทำไมน่ะ?”
“หลิวหยวนชี่ง?” เฉินเฟิงขมวดคิ้ว ไม่ได้แซ่ฉินหรอ?”
หรือว่าเขาจะคิดมากไปนะ?
เฉินเฟิงกำลังจะหยิบมือถือขึ้นมาโทรถามฉินเสวี่ยนหรัว ตอนนี้เองทั้งตึกเกิดการเคลื่อนไหวขึ้น
“ประธานใหม่มาแล้ว!” มีคนร้องขึ้น
พนักงานทุกคนต่างพากันลุกขึ้นโค้งตัวต้อนรับ
เฉินเฟิงอดมองไปทางเสียงนั้นไม่ได้
พอมองไป ก็ทำให้หัวใจเฉินเฟิงแทบหยุดเต้น ตัวแข็งค้างเป็นหิน
ถึงจะเห็นแค่เงาแวบๆ และเลี้ยวหายเข้ามุมไป
แต่เฉินเฟิงก็จำได้อยู่ดี
เงานั่น…คือเสี้ยเมิ่งเหยา!
เฉินเฟิงรู้สึกสับสน ไม่รู้จะพูดอะไรดี เขาไม่รู้ว่านี่เป็นพรหมลิขิต หรือเรื่องบังเอิญ
แถม…ยังเป็นเหมือนในละครอีก
เขากลายเป็นพนักงานตัวน้อยระดับล่าง ส่วนเสี้ยเมิ่งเหยากลายเป็นประธานหญิงที่อยู่ใต้คนเพียงคนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับพัน
เฉินเฟิงยิ้มมุมปากเศร้าๆ นี่มัน…พรหมบันดาลชีวิตคนจริงๆ
“พี่เฟิง พี่เห็นชัดไหมว่าประธานใหม่เราหน้าตาเป็นยังไง เธอดูเหมือนสวยมากลย” หลี่เล่อดูจะตื่นเต้นเอามากๆ เพราะประธานหญิงบริษัทตัวเองเป็นสาวสวย พูดออกไปก็น่าฟังกว่าเป็นชายแก่ๆล่ะ
“เธอสวยมากจริงๆ” เฉินเฟิงส
