ต่มันเกี่ยวอะไรกับ…เฉินเฟิงกันล่ะ?
ถ้าไม่มีเอ็กซิเดนท์อะไร ชาตินี้ทั้งชาติเฉินเฟิงไม่มีทางได้เกี่ยวข้องกับประธานใหม่แน่
หลี่เล่อยังครุ่นคิดว่าทำไมเฉินเฟิงถึงบ้าคลั่งแบบนี้ กลับเห็นเฉินเฟิงเดินก้าวเท้ายาวไปที่บันไดแล้ว
พอเห็นอย่างนั้น หลี่เล่อได้แต่กัดฟันเดินตามไป
กำลังของเฉินเฟิงน่ะมีมากจริงๆ แค่ไม่ถึงสองนาทีก็ขึ้นมาถึงชั้นสามสิบหก
ส่วนหลี่เล่อยังหอบหายใจอยู่ที่ชั้นสิบแปดเลย เขาเหนื่อยนอนแบบเหมือนหมาตายตัวหนึ่ง
พอถึงชั้นสามสิบหา เฉินเฟิงก็พุ่งสายตาไปที่ห้องประชุมก่อนเลย
แต่ตอนนี้ประตูห้องประชุมปิดแน่น ได้ยินแต่เสียงปรบมือกึกก้องลอดออกมาจากในห้อง
ด้านนอกห้อง พนักงานที่ยืนอยู่เหมือนเฉินเฟิงมีไม่น้อยเลย แต่ไม่มีใครกล้าเปิดประตูเข้าไปเลย
พวกเขาไม่ใช่ผู้บริหารระดับสูง ถ้าเปิดทะเล่อทะล่าเข้าไป วันต่อมาคงโดนไล่ออกแน่
ดังนั้นทุกคนเลยได้แต่มองประตูห้องประชุม และส่ายหน้าเดินจากไป
เฉินเฟิงยิ้มเศร้า เขาจะเดินไปเปิดประตูบานนั้นได้ไหม?
ได้สิ
แต่ ณ เวลานี้เขาจะเอาฐานะอะไรไปเปิดประตูนั้นกันล่ะ?
พนักงานระดับล่างของคางเหม่ย?
หรือสามีเก่าของเสี้ยเมิ่งเหยา?
เฉินเฟิงส่ายหัว สองฐานะนี้ไม่เหมาะสมทั้งคู่
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเจอเสี้ยเมิ่งเหยา
เวลายังไม่เหมาะสม
เขาสูดลมหายใจเข้าอก เตรียมจากไป
ตอนนี้หลี่เล่อหอบแฮ่กๆขึ้นมาถึงพอดี
“พี่…พี่เฟิง พี่…เป็นยอดมนุษย์หรือไง? ทำไมเร็วขนาดนี้?” หลี่เล่อหอบหายใจแฮ่กๆ พ
