แยกกันตามไป จากนั้นผมตามทันเขาที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินของโรงแรม”
“พวกเราสองคนประมือกัน เพราะเมื่อก่อนไม่เคยได้ประมือกับนินจาญี่ปุ่นมาก่อน เลยไม่รู้กระบวนท่าวิชาของพวกเขา ระหว่างที่ประมือกันผมเพลี้ยงพล้ำโดนเขาซัดฝ่ามือใส่สามกระบวนท่าก็ล้มลง”
“ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นเขารีบร้อนจะหนี ขี้เกียจฆ่าผม ผมคงตายนานแล้ว” สือโพ่จุนถอนหายใจหนักหน่วงพลางว่า
“กระบวนท่าของนินจาญี่ปุ่นมีอะไรพิเศษหรอ?” เฉินเฟิงถาม
“แปลก! เจ้าเล่ห์! ร้ายกาจ!” สือโพ่จุนพูดออกมาสามคำด้วยสีหน้าจริงจัง
“ประมือกับพวกเขา คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่า วินาทีต่อไปมีดสั้นของพวกเขาจะออกมาจากตรงไหน กระบวนท่าทั้งหมดของพวกเขามีไว้เพื่อลอบฆ่า ในการลอบฆ่า ความสามารถของพวกเขาเทียบเท่าขั้นสุดยอด”
