นันที่บ่อนอีก
พอคิดว่าตัวเองให้หวางเต๋อฟาไปแสนหนึ่ง แต่กลับกลายเป็นหนึ่งพันในมือเขา
เพิ้งเย้นฟางโกรธจนปวดใจ แต่ตอนนี้ ต่อหน้าคนมากมาย ยังไงเธอก็ต้องเข้าข้างลูกชายตัวเองไว้ก่อน
เธอเหล่ลูกชายอย่างเคืองๆ ก่อนเบนสายตากลับไปที่เฉินเฟิง
“แกพูดเรื่องกล้องวงจรปิดอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง!”
“แน่นอน ฉันก็ไม่อยากเข้าใจด้วย!” เพิ้งเย้นฟางชะงักก่อนพูดเสียงเย็นว่า: “สิ่งเดียวที่ฉันรู้คือ แกตบหน้าลูกชายฉันสองฉาด แถมยังเอาเงินไปหนึ่งแสนห้าหมื่น พร้อมทั้งให้หยกปลอมกับลูกชายฉันด้วย!”
“บัญชีนี้ แกต้องรับ ไม่รับก็ต้องรับ!” เพิ้งเย้นฟางน้ำเสียงเย็นเยียบ ส่อแววข่มขู่อย่างเห็นได้ชัด
เห็นชัดเจนว่า เธอเข้าโหมดไร้เหตุผลเต็มขั้น
เฉินเฟิงสีหน้าเย็นชามากขึ้น: “คุณมั่นใจว่าจะทำแบบนี้?”
“ทำไม? แกไม่ยอมรับ?” เพิ้งเย้นฟางยิ้มมุมปาก มองเฉินเฟิงอย่างท้าทาย
ที่นี่เป็นถิ่นเธอ อย่างมากสามนาที ยามของจิ่งซวี่โก๋จี้ก็จะมา พวกเขาส่วนมากเคยเป็นทหารมาก่อน จะจัดการลูกเขยแต่งเข้าบ้านเมียที่มาจากบ้านนอกคนหนึ่ง เรียกว่าง่ายมาก
เฉินเฟิงส่ายหัว ยิ้มหยันมุมปาก
รอยยิ้มนี้ทำให้เพิ้งเย้นฟางรู้สึกไม่สบายใจพิกล
“แค่กๆ เย้นฟาง มีแขกมาบ้านหรอ?”
ในตอนนี้เพิ้งเย้นฟางกำลังเตรียมตัวถอย ก็มีเสียงอ่อนแอลอยมาจากระเบียงชั้นสอง เสียงนี้ประหนึ่งเสียงสวรรค์ ทำให้เพิ้งเย้นฟางรู้สึกว่ามีที่พึ่ง
“หงอี้ รีบลงมาเร็วๆ มีไอ้บ้านนอกมาข่มขู่ฉัน!” เพิ้งเย้นฟางน้ำเ